Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
با دشمنان ما شد هم خانه آشناییکرد از فراق ما را دیوانه آشنایی
Şehâ bilüne bağlandum ki kıldan dahi nârindürŞehâ bilüne bağlandum ki kıldan dahi nârindürLebün katında şekkerden sözüm gâyetde
Qəzəl 144چون به خاطر آن دو لعلِ آبدار آید مراصد بدخشان اشکِ خونین در کنار آید مرا
Qitə 40زین اشارت که کرد خاقانیسرفراز است بلکه تاجوَر است
Qəsidə 14قومی که رَه به عالَمِ تحقیق میبَرندمشکل به تُرَّهاتِ جهان، سر برآورند
Lebün hayâta irişdürmedük cemâd komazLebün hayâta irişdürmedük cemâd komazCihân ile bilişür ortalıhda yâd komaz
Pərakəndə şeir 145سرو را از جلوه مستانه از جا میبردخنده او تلخکامی را ز صهبا میبرد
Qitə 46شاکرم از عزلتی که فاقه و فقر استفارغم از دولتی که نعمت و ناز است
Qəsidə 16روزی قرار و قاعدهٔ ما دگر شودوین باد و بارنامه ز سرها بدر شود
Sâyesiyem lîk ben ol sâyebânun kulıyamSâyesiyem lîk ben ol sâyebânun kulıyamBarmağı atduğı oham ol kemânun kulıyam
Qəzəl 148نیست تاب درد غربت جان افگار مرابا قفس آزاد کن مرغ گرفتار مرا
Qitə 77نه معن زائده دانم نه حاتم طائینه آنکه از پی هجران میهمان بگریست
Qəsidə 18در پیرزن نگه کن و آن چرخ پرده گرکز چرخ پیرزن کمی، ای چرخ پرده در
Bu eşk-i hûn arasında yüzüm sarara yaturBu eşk-i hûn arasında yüzüm sarara yaturGöreli anberi ah gülde ki karara yatur
Pərakəndə şeir 150خیال طره او در دل خراب گذشتچه موج بود که مستانه بر حباب گذشت
Qitə 100رای اقضی القضاة اگر خواهدزله پیش از نکاح بفرستد
Qəsidə 36گریان در آخر شب، چون ابر نوبهاریبر خاک نازنینی کردم گذر به زاری
Nigârâ la'l-i lebün ışkı câna kâfiyedürNigârâ la'l-i lebün ışkı câna kâfiyedürLebün kirişmesi bu sayru câna şâfiyedür
Qəzəl 150شد یکی صد شورش عشق از نصیحتگر مراکشتی از باد مخالف گشت بی لنگر مرا
Qitə 115با آینهٔ ضمیر مخدومخواهد که نفس زند نیارد
Qəsidə 37ای روزهدار، اگر تو یک ریزه راز داریدست و زبان خود را از خلق بازداری
Laçin gözi tek dünyâda bir bâz ele girseLaçin gözi tek dünyâda bir bâz ele girseYa her yile zülfi gibi ser-bâz ele girse
Qəzəl 156نیست ممکن بر گرفتن دیده از رویش مرااره گر بر سر گذارد چین ابرویش مرا
Qitə 124امام ملت چارم که آسمان ششمسعود مشتری او را نثار میسازد
Qəsidə 40جهان به دست تو دادند، تا ثواب کنیخطا ز سر بنهی، روی در صواب کنی
İy saçı zencîr mecnûndur gönülİy saçı zencîr mecnûndur gönülFitne engîz olma meftûndur gönül
Qəzəl 159می کشد هر دم ز بی تابی به جایی دل مرانیست چون ریگ روان آسایش منزل مرا
Qitə 174دست بر پای آز نه یک چندتا سری بر تو سر گران نشود
Rübai 1چون یاد کنم طبع طربناک تراو آن صورت خوب و سیرت پاک ترا
Yüzün hayâli nigârâ kaçan ki göze düşerYüzün hayâli nigârâ kaçan ki göze düşerDemin demine komaz gönül oda köze düşer