Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
1Şükr kim, çərx istiqamət üzrə dövran eylədi,
Nigârâ nişe döndürdün şunun gibi yüzi bizdenNigârâ nişe döndürdün şunun gibi yüzi bizdenMenüm tek âşık-ı bîçâre-i âşüfte âcizden
Qəzəl 5000بپوش چشم ز عیب کسان، هنربین باشبساز با خس و خار و همیشه گلچین باش
Qəzəl 393تعاطی الکأس من شأن الصبوحِفاسق الراح یا ریحان روحی
Rübai 146ای مهر تو از جهان پذیرفتهٔ منمشتاق تو این دیدهٔ ناخفتهٔ من
Gördüm ol xurşidi-hüsnün, ixtiyarım qalmadıGördüm ol xurşidi-hüsnün, ixtiyarım qalmadı.Sayə tək bir yerdə durmağa qərarım qalmadı.
Sinün gibi bir şâha dahi irmeye kimseSinün gibi bir şâha dahi irmeye kimseSinün gibi bir hûba gönül virmeye kimse
Qəzəl 5082شد سرمه سویدای دل از نور جمالشای وای اگر تیغ کشد برق جلالش
Qəzəl 395یارب لیل مظلم قد قلت یارب ارحمحتی تجلی الصبح لی فیالساترین المُعْلَم
Rübai 148ای شیخ، گران جان چو تنندی منشینزین آب روان بگیر پندی، منشین
Olsaydı məndəki qəm Fərhadi-mübtəladəOlsaydı məndəki qəm Fərhadi-mübtəladə,Bir ah ilə verərdi min Bisütuni badə.
Servün sala özge gişiye sâye revâ mıServün sala özge gişiye sâye revâ mıGün ki geçe sinsüz ömüre saya revâ mı
Qəzəl 5083آن کس که نشان داد برون از دو جهانشسرگشته تر از تیر هوایی است نشانش
Qəsidə 1جوشن صورت برون کن در صف مردان درآدل طلب کز دارِ ملکِ دل توان شد پادشا
Rübai 155گفتم: دلت ار با من شیداست بگوگفت: آنچه دلت ز وصل من خواست بگو
Fəsli-şəhadəti-ÜbeydəKeyfiyyəti-şəhadət oldur ki, çün məsafi-Bədrdə sipahi-İslam və ləşkəri-küffarmüqabilə qıldılar, sipahi-küffar doqquz yüz əlli mübariz və ləşkəri-İslam üç yüz
Hîç kişiden ışka inkâr olmadıHîç kişiden ışka inkâr olmadıKim ki bâzâr ise bîzâr olmadı
Qəzəl 5104در خرابات مغان ستار باشچون لب پیمانه بی گفتار باش
Qəsidə 30رستم و بهرام را بهم چه مصاف استاین دو خلف را بهم چه خشم و خلاف است
Rübai 157ای راه خلل ز چار قسمت بستهداننده ز روح نقش جسمت بسته
Kana boyandı yüregüm suçı nedürsoraramKana boyandı yüregüm suçı nedürsoraramLebünden ana şifâ sun ki ana cân sunaram
Qəzəl 5134منم به گوشه چشمی ز آشنا قانعبه خاک پای قناعت ز توتیا قانع
Qəsidə 43آن مه نو بین که آفتاب برآوردغنچهٔ گل بین که نوبهار درآورد
Rübai 158ای تن، دل خود به روی چون ماهش دهجانی داری، به لعل دلخواهش ده
Apardı benüm gönlüm bir dilber-i mestâneApardı benüm gönlüm bir dilber-i mestâneBoynına tahıb zülfin ileddi şebistâna
Qəzəl 5150شده است هرسو برتنم فتیله داغکه خانه زاد بود عشق را وسیله داغ
Qəsidə 44عارضهٔ تازه بین که رخ به من آورددرد کهن بارگیر خویشتن آورد
Rübai 160ای خط تو گرد لاله وشم آوردهسیب زنخت آب ز یشم آورده
Sâkî tolu sun ayağı ki rûze degüldürSâkî tolu sun ayağı ki rûze degüldürBu ömr becüz mühlet-i deh-rûze degüldür
Qəzəl 5166ازبس که شد زلعل تو با آب و تاب حرفشوید غبار عقل زدل چون شراب حرف