Qəzəl 4429

حرفی که ازان لعل گهربار برآیدرازی است که از مخزن اسرار برآید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4433

آهی که ز دلهای هوسناک برآیددودی است که از بوته خاشاک برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4441

خورشید اگر از چشم کسان آب گشایدرخساره گلرنگ تو خوناب گشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4444

با تنگدلی از لب خندان چه گشایداز خنده سوفار ز پیکان چه گشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4447

با روی تو خورشید درخشان چه نمایدبا زلف تو طول شب هجران چه نماید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4457

شرم وحجاب مارا در پیچ وتاب داردخون خوردن است کارش تیغی که آب دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4469

چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشدذرات عالم اورا فرمان پذیرباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4477

چون رنگ می زمینا بیرون دوید بایدنه پرده فلک از هم دریدباید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4512

سخن کی به جانهای غافل نشیندز دل هر چه برخاست در دل نشیند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4541

آتش لعل از رخت در عرق شرم مردسیب زنخدان تو دست ز خورشید برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4557

مردمک را سیر کن در حلقه چشم نگارگر ندیدی درمیان جرگه آهوی تتار

Saib TəbriziQəzəl4 dəq
Qəzəl 4559

می برد خواهی نخواهی دل زمردم خط یارچشم بندی می کند در بردن دل این غبار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4563

می پرستان را به دل ننشیند از دشمن غبارزود بر در می زند از خانه روشن غبار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4576

هر که می داند که برگردد سخن درکوهسارکی به حرف سخت بگشاید دهن درکوهسار؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4587

بوی گل می آیداز چاک گریبان بهارتا ز تیغ کیست این زخم نمایان بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4622

نیست رخساری زخال وخط نگارین اینقدرنیست در دشت ختن آهوی مشکین اینقدر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4661

گربه ما همسفری سلسله از پا بردارپشت پا زن دو جهان را و پی ما بردار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4667

چین پیشانی ما شد مه عید آخر کارآنچه می‌جست دل غمزده، دید آخر کار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4670

سینه ای چاک نکردیم درین فصل بهارصبحی ادراک نکردیم درین فصل بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4672

جام در دور به اندازه مخمور بیارپیش آشفته دماغان سرپرشور بیار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4689

سخن دریغ مداراز سخن کشان زنهاربه تشنگان برسان آب را روان زنهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4690

مبند دل به تماشای این جهان زنهاربرآ به چرخ ازین تیره خاکدان زنهار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4693

اگر چه چهره بود بی نقاب روشنترشود عذار بتان از حجاب روشنتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4697

ربوده خواب مرا حسن بی مثال دگرگران چو خواب به چشمم بودخیال دگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4700

مکن دلیر تماشای تاب موی کمرکه زیر تیغ بود کامیاب موی کمر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4716

عارف ز نه سپهر چو صرصر کند گذارچون برق ازین سیاهی لشکر کند گذار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4717

خشتی به خیر چون خم می بر زمین گذاردیگر قدم به قصر بهشت برین گذار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4736

از ره مرو به جلوه ناپایدار عمرکز موجه سراب بود پود و تار عمر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4758

از شراب ارغوانی چهره را گلرنگ سازبر نسیم از جوش گل جای نفس راتنگ ساز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4770

غوطه خوردم درشراب ناب و مخمورم هنوزگم شدم درچشمه خورشید وبی نورم هنوز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq