Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
آنان که دل به معنی بیگانه بسته اندبر روی آفتاب در خانه بسته اند
Qəzəl 4136آنان که دل به عقل خدا دور داده اندمغز سر همای به عصفور داده اند
Qəzəl 4139جمعی که بار درد تو بر دل نهادهاندچون راه سر به دامن منزل نهادهاند
Qəzəl 4140جمعی که ره به چشم و دل سیر بردهاندبیچشمزخم راه به اکسیر بردهاند
Qəzəl 4142آنان که دل ز کینه سبکبار کرده اندبالین و بستر از گل بی خار کرده اند
Qəzəl 4164عاشق که حرف عشق به اغیار می زندآبی به روی صورت دیوار می زند
Qəzəl 4174محبوس آسمان چه پروبال واکنددر زیر سنگ سبزه چه نشو ونما کند
Qəzəl 4183مخمور را نگاه تو سرشار میکندبدمست را عتاب تو هشیار میکند
Qəzəl 4190از نسبت عذار تو گل ناز میکندسنبل به بال زلف تو پرواز میکند
Qəzəl 4213بعد از فنا ز هستی ما شور شد بلنداز چوب دار رایت منصور شد بلند
Qəzəl 4217اول ثنای عشق فصیحان اداکنندآری طعام را به نمک ابتدا کنند
Qəzəl 4230آمد بهار وخلق به گلزار می رونددیوانگان به دامن کهسار می روند
Qəzəl 4251کی یاد زلفش از دل بی کینه می روداز یاد طفل کی شب آدینه می رود
Qəzəl 4256چینی اگر ز سنبل زلف تو وا شودخون از دماغ مشک روان درختا شود
Qəzəl 4276گفتار صدق، مایهٔ آزار میشودچون حرف حق بلند شود دار میشود
Qəzəl 4277دل روشن از ریاضت بسیار میشودآهن ز صیقل آینهرخسار میشود
Qəzəl 4278از یاد وصل، دیده من سیر میشودمهتاب در پیاله من شیر میشود
Qəzəl 4286از خط نگاه پردگی دیده می شودمژگان شوخ، سبزه خوابیده می شود
Qəzəl 4298از خط گرفته آن مه تابان نمی شوداین مور بار دست سلیمان نمی شود
Qəzəl 4305در دل کسی که راه هوا وهوس دهدآیینه را به دست پریشان نفس دهد
Qəzəl 4335هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرداز دست تو دل کس به چه نیرنگ برآرد
Qəzəl 4348پروای خط آن غنچه مستور نداردشکرخبر از قافله مور ندارد
Qəzəl 4353صبح ازل این طرف بنا گوش نداردشام ابد این زلف سیه پوش ندارد
Qəzəl 4355از تلخی می ساغر ما باک ندارداین حوصله را هیچ کف خاک ندارد
Qəzəl 4356آن سنگدل از شکوه ما باک نداردآتش غمی از ناله خاشاک ندارد
Qəzəl 4394زان سفله حذرکن که توانگرشده باشدزان موم بیندیش که عنبر شده باشد
Qəzəl 4398زخمی که ز تیغ تو مرا بر سپر آمدبیش از همه زخمی به جگر کارگر آمد
Qəzəl 4418سوز دل عاشق ز تماشا ننشینداز باد بهار آتش سوداننشیند
Qəzəl 4423با روی تو آیینه روشن چه نمایدبی چهره گلرنگ تو از گل چه گشاید
Qəzəl 4424داغ از جگر سوختگان دیر برآیدخورشید ز مغرب به قیامت بدر آید