Qəzəl 4773

می دهد یادی ز چشمش نرگس پر فن هنوززان چراغ کشته دودی هست درروزن هنوز

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4807

زان چهره خط قیامتی انگیخته است بازرنگی برای بردن دل ریخته است باز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4814

از کاوکاو آن مژه ام بیخبر هنوزنگرفته خون من به زبان نیشتر هنوز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4817

چون شمع اشک در طلب مدعا مریزنقد حیات خود چو شرر برهوا مریز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4830

از دل آگاه در عالم همین نام است و بسچشم بیداری که دیدم حلقه دام است وبس

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4839

نیست ما را شکوه ای از تنگی جا در قفسکز دل واکرده ماداریم صحرا درقفس

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4844

داشت امروز رخ یار حجابی که مپرسزد به روی دل مدهوش گلابی که مپرس

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4881

خانه دنیا به سامان گر نباشد گو مباشنقش بر دیوار زندان گر نباشد گو مباش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4909

می زدم با یاد ابرویش شراب ناب خوشداشتم وقت خوشی امشب درآن محراب خوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4918

برنمی آیم به تسکین دل خودکام خویشچون فلک در بیقراری دیده ام آرام خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4923

یکی صد شد ز خط کیفیت چشم گرانخوابشمگر خط می کند بیهوشدارو درمی نابش ؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4941

که حد دارد تواند شد طرف با حسن بیباکش ؟که با آن سرکشی چون سایه باشد سرو در خاکش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4946

درآن محفل که از می برفروزد روی گلفامشمی لعلی تراود چون لب جام ازلب بامش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4948

خوشا قزوین و باغ شاه و گلگشت خیابانشکه از آیینه پیشانی صبح است میدانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4952

رگ ابری است آن لبهای نوخط، بوسه بارانشکه عمر جاودان بخشد به عاشق مد احسانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4974

شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرشقیمتی گشت ازین گردیتیمی گهرش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4985

لب خمیازه ما شد ز می ناب خموشکه صدف می شود ازگوهر سیراب خموش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4995

خجلت از خرده جان می کشم از قاتل خویشنشود هیچ کریمی خجل ازسایل خویش!

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5014

دلی که خانه زنبور شد ز پیکانششفای خسته‌دلان است شیره جانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5016

که راست تاب شکرخنده‌های پنهانش ؟که شور حشر بود گرده نمکدانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5022

گذشته است ز تعریف،قد رعنایشالف کشد به زمین سرو پیش بالایش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5026

به احتیاط نظر کن به چشم جادویشکه در کمین رمیدن نشسته آهویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5040

با خلق آشتی کن و با خود به جنگ باشفیروز جنگِ معرکهٔ نام و ننگ باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5042

ای دل ازان جهان خبری می گرفته باشزآرامگاه جان خبری می گرفته باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5062

حرف سبک نمی بردم ازقرار خویشاز هر صدا چو کوه نبازم وقار خویش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5114

پرست دفتر افلاک از حساب غلطبدار دست ز اصلاح این کتاب غلط

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5115

چون برق زود می گذرد آب و تاب خطزنهار دل مبند به موج سراب خط

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5120

در عروج نشأه می می کند طوفان سماعکار دامن می کند بر آتش مستان سماع

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5129

مابه خون جگریم از می گلگون قانعبا خماریم ز لعل لب میگون قانع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5132

ز روشنی جگر داغدار دارد شمعز راستی مژه اشکبار دارد شمع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq