Qəzəl 6458

قسمت آیینه محرومی است از دیدار توعکس ممکن نیست دل بردارد از رخسار تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6487

تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشوتیغ اگر چون موج بارد بر سرت از جا مشو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6511

کی دوبین می شود از سایه تماشایی سرو؟هر سیه رو نشود پرده یکتایی سرو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6513

ای دل غافل از اسباب جهان دست بشواز ثبات قدم ریگ روان دست بشو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6531

میخانه ای که شوق تو باشد مدام اودایم به زور باده زند دور، جام او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6532

از گِرد خط گرفته، مباد آفتاب توچندان که خاک اوست روان باد آب تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6555

خامش گویا بود چشم سخنگوی تونقطه بسم الله است خال بر ابروی تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6566

یارب از عرفان مرا پیمانه ای سرشار دهچشم بینا، جان آگاه و دل بیدار ده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6584

به مطلب می رسد جویای کام آهسته آهستهز دریا می کشد صیاد دام آهسته آهسته

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6586

نه تبخاله است بر گرد دهان یار افتادهکه گوهرها برون از مخزن اسرار افتاده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6598

ز آستان تو کرد آن که پای ما کوتاهبه تیغ، رشته عمرش کند قضا کوتاه!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6615

لاله است این که از جگر خاک سرزده؟یا لیلی است سر ز سیه خانه برزده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6623

در دور خط به حرف رسیدن چه فایده؟در وقت عزل شکوه شنیدن چه فایده؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6625

بگشا ز بال همت عالی مکان گرهتا کی شوی چو بیضه درین آشیان گره؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6632

از توبه شود سرکشی نفس زیادهگیرندگی سگ شود افزون ز قلاده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6640

عشق اختیار دل را از دست ما گرفتهطوفان عنان کشتی از ناخدا گرفته

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6654

از نمکدان تو محشر گرد بیرون رانده ایبرق پیش خوی تندت پای در گل مانده ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6655

در تمام عمر اگر یک روز عاشق بوده ایاز حساب زندگی روز شمار آسوده ای

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6661

ای زمین از سبحه ذکر تو کمتر دانه‌ایاز خرابات تو مهر گرم‌رو پیمانه‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6662

هر که دارد با پریزادان معنی خلوتیهمچو مارش می گزد هر حلقه جمعیتی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6670

پیش اغیار از بهار تازه رو گلشن تریاز دل خود در شکست کار من آهن تری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6674

دل چسان غم های جانان را کند گردآوری؟چون حبابی بحر عمان را کند گردآوری؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6676

چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کنکز دل پرخون و از رنگ خزانی برخوری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6677

از فنای پیکر خاکی چرا خون می خوری؟از شکست خم چرا غم ای فلاطون می خوری؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6678

یاد دارد تخت شاهان قلزم خضرا بسیسرنگون گردیده زین کشتی درین دریا بسی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6699

نیست جز داغ عزیزان حاصل پایندگیخضر، حیرانم چه لذت می برد از زندگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6700

جلوه برقی است نور آفتاب زندگیگردش چشمی است دوران حباب زندگی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6732

سرمپیچ از داغ تا سرحلقه مردان شویدر سیاهی غوطه زن تا چشمه حیوان شوی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6734

شکوه ای دارم به شرط آن که پنهان بشنویپیش ازان کز من خبر در کافرستان بشنوی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6735

خنده‌ی بی‌جا مزن تا طعن بی‌جا نشنویپا منه بیرون ز راه شرم تا پا نشنوی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq