Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
زان کمان ابرو سر تسلیم پیچاندن نداشترو به مرگ از قبله آن تیغ گرداندن نداشت
Əməkdə, zəhmətdə, hərəkətdədirƏməkdə, zəhmətdə, hərəkətdədir,Həm beynim, həm qəlbim, həm əlim mənim.
Qəzəl 1344ای ستمگر از نگاه دور رنجیدن نداشتاین گناه سهل، بر انگشت پیچیدن نداشت
“Toyunu görüm” dediÖmrün oğlan çağında,Bir dünya sevgi duydum,
Qəzəl 1345دست ما چون سرو هرگز بخت دامانی نداشتهرگز این بی حاصل از ایام، سامانی نداشت
Yaxşı ki...Səni oyadım deyəPəncərənə daş atdım.
Qəzəl 1351از سر این خاکدان چون گرد می باید گذشتتا نگردی فرد باطل، فرد می باید گذشت
Ovçu da var, ovçu daMən də kişiləndim, ovçuyam deyə,Özümə şahintək ov alan dedim.
Qəzəl 1354همچو آن رهرو که خواب آلود از منزل گذشتکعبه را گم کرد هر کس بی خبر از دل گذشت
Müqəddəs eşqimiz xırdalanmasaMüqəddəs eşqimiz xırdalanmasa,Hər addımbaşında sınama məni.
Qəzəl 1372چون قلم مد حیات من به قیل وقال رفتهستی بی مغز من در وصف خط وخال رفت
Ömrə qanad verən yollarÖmrə qanad verən yollar,Dağdan aşır, düzdən keçir.
Qəzəl 1390خط گل روی عرقناک ترا در بر گرفتروی این دریای گوهرخیز را عنبر گرفت
Küsmək də gözəldi, barışmaq olsaKüsmək də gözəldi, barışmaq olsa,Küsülü qalmaqdan çəkin, əzizim.
Qəzəl 1399تا عرق از چهره جانان تراویدن گرفتاشک گرم از دیده خورشید غلطیدن گرفت
El gözünə qurbanamEl gözünə qurbanam,Tərəzidir, tərəzi.
Qəzəl 1418خط سبزی که ز پشت لب جانان برخاسترگ ابری است که از چشمه حیوان برخاست
Şəhərdə bağa çıx...Qəlbin bir sərinlik eşqinə yanıb,Yayın bürküsünə, oduna düşsə,
Qəzəl 1421از لب خشک صدف ریزش نیسان پیداستخشکی بحر ز سر پنجه مرجان پیداست
O gözəl kimdirsəAləmə car olub nişanlanmağım,Bulağa demişdim, çay hardan bilir.
Qəzəl 1440عشق بیتابی ذرات جهان را سبب استزردی چهره خورشید ز درد طلب است
TalıstanPayız axşamında qoynuna gəldim,Güldü gözəlliyin taxtı Talıstan.
Qəzəl 1460در ره عشق، قضا کور و قدر بیخبرستمی دهد هر که ازین راه خبر، بیخبرست
Kəpənəkçidə eloğlum ZiyəddinəSazını götürüb səndən xəbərsiz,Qəlbində bir incə teli qırmışam.
Qəzəl 1485برق خاشاک گنه، روزه تابستان استدود این آتش جانسوز به از ریحان است
Beyindən bir fikrin toxumu düşsəBeyindən bir fikrin toxumu düşsə,Qəlbin torpağında cücərməlidir.
Qəzəl 1497کلک من شعله برجسته این نه لگن استشمع من باعث دلگرمی هفت انجمن است
Arzular sabaha aparır məniYollara vermişəm məhəbbətimi,Çoxdu dağ yolları, aran yolları.
Qəzəl 1503مانع مستی غفلت دل هشیار من استپادشاه شب من دیده بیدار من است
Niyə yatmırsan, ana– Niyə yatmırsan, ana,Hələ ki, səhər deyil,