Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sinün yüzüni görüp ölmeyem şehâ bu giceLetâfetiyile anun bulam safâ bu gice
Xosrov və Şirin, fəsil 2Bu qara torpağa sükunət verən,O sonsuz fələyə hərəkət verən,
Qəzəl 422بهیچ یار و دیاری اگر چه دل ننهادمولیک عاقبة الامر دل بمهر تو دادم
Ana dilində məktubCənab müdiri-möhtərəm! Piş əzvəxtdən qabaq jurnalınızın məcmuəsi xüsuslarında xəbər e’lan vermişdiz, belə yaxşı xeyir işin hüzura çıxmasından çox güldüm, az qaldım özümdən gedib və bə’d qəşş eləyəm, və lakin bu qədər var bir məsəl var deyərlər, bu gecə yuxu vaqiəsində yatıb bir qəribə rö’ya görmüşəm. Bu gecə bir qədər yatıb xab etmişdim gördüm bir tap-tap gəlir, dedim ay uşax nə xəbərdir? Dedilər Molla Nəsrəddini döyürlər, haman səsə yuxudan bədxab oldum gördüm ay işığı evi mehtab eləmiş, hətta bura kimin, bir məsəl var deyərlər, gecə şəbkülahı başımda çıxdım səhn həyətinə, bir məsəl var deyərlər, o saatda öskürmə yaxaladı, qayıdıb bir qədər heyva bedanəsi götürüb ağzıma saldım hətta bura kimi hansıki o qədər öskürdüm gözümün yaşı ab rəvan suyu kimi tökülməyə başladı. Onda gördüm qapı dəqqilbab olur. Dedim qapını dəqqilbab edən kimsən? Gördüm Ağa Dadaş ibn Xələf mərhum vələdi Kərbəlayı Qulaməli oğludur. Dedim bəradərim qardaş bu səhərin sübh çağında nə vardır, neçün gəlmisən? Buyurdu səhv eləyibsən gecənin nisf şəbidir, hənuz sübh olmayıbdur. Dedim de görüm nə var, dedi de görüm bu günlər Molla Nəsrəddinə kağız yazacaqsan ya yox? Ərz etdim yazacağam. Dedi yazgilən a rəhmətliyin oğlu sən bilmirsən ki, çox yatmış adamı birdən ayıldanda sərasimə və bəlkə cinni olar? Əvvəlinci nömrənizdə milləti ayıldanda, filənkəsin sol tərəfində yatan bizim oğlana bir təpik vurmusan cinni olub indi saxlamaq olmur. Gah tumanını çıxarır atır, gah qurşağını açır, gah ayaqlarını yerə çalır. Hər tərəfdən əlac axtarıram, deyirlər kah filan keşişdədir, kah filan qaraçıdadır. Axırda bir pir əlmuş ovrət deyir ki, onun əlacı Molla Nəsrəddinin özündədir. Əlbəttə baxıb davasını göndərəsiniz.
Rübai 33ای عشق تو سر دفتر اسرار وجودمنصور دل، آویخته از دار وجود
Rübai 63چون کشته ببینیام دو لب کرده فرازوز جان تهی این قالب فرسوده به آز
Töhfeyi-Sami, bölmə 521از دیار ری است و مردی بی تعین، این رباعی از اوست :ای درد تو سرمایه ی درمان کسی
Nəfti-siyəhə mədənü kandır BakiNəfti-siyəhə mədənü kandır Baki,Bəhri-Xəzər ətrafına yandır Baki,
Rübai 45با من چو شبی به وصل در پیونددننشسته هنوز رخت بر می بندد
YoxRəvamı bu dərdə tutulsun ürək?Səndə insaf da yox, mürüvvət də yox!
BəlkəŞair səni üzü gülən görməmişdir yaşından,Bəlkə Araz yaranmışdır gözlərinin yaşından!
Firqətindir, sənin, ey məh, gətirən canə məniFirqətindir, sənin, ey məh, gətirən canə məni,Salan avarə cununtək bu biyabanə məni.
Qəzəl 14سری دارم ز سودای تو سرمستکه با چشم تو آن را نسبتی هست
Qəzəl 6808عیب صاحب هنران چند به بازار آری؟چند ازان گلبن پر گل کف پر خار آری؟
Qəzəl 157زین وجودت به جان خلاص دهندبازت از نو وجود خاص دهند
Qəzəl 480من از دیوانگی خالی نخواهم بود تا هستمکه رویت میکند هشیار و بویت میکند مستم
Qitə 6Heyrəti mülki-Əcəmdən, mən Ərəb mülkündən,Sözümüzlə elədik hər ikimiz kam tələb.
Ey yazıqTa ki sən oldun əsiri vəzi-yarın, ey yazıq,Qarə oldu yar əlindən ruzigarın, ey yazıq!
Bil gönülüm denizi taşa gerekBil gönülüm denizi taşa gerekDüşmen ura başım taşa gerek
Xosrov və Şirin, fəsil 116Gecələr yatmayıb söz deyən kişiDedi: "Belə əydi Xosrovun işi:
Qəzəl 424سلطان دلنواز چو باز آمد از کرموقت سرود ماست، گهی زیر و گاه بم
İbadətHərdən bir mənim xəyalıma bir belə şey gəlir: cənab molla Yusif Talıbzadə kitabında yazır ki, məscidə daxil olanda gərəkdir sağ ayaq ilə daxil olmaq və xaric olanda sol ayaq ilə çıxmaq.Mən bu sözləri oxuyandan sonra öz-özümə dedim ki, bundan sonra əlbət gərək bu nəsihətə əməl sliyəm.
Rübai 35از خاک و ز آب آدم و بود و وجودهم آتش و آب تابع و لازم بود
Rübai 73دندان تو و لب تو ای شهره رفیقسیمیست فسرده و عقیقیست رحیق
Töhfeyi-Sami, bölmə 523پدرش در قصبه تهران بصرافی اوقات میگذراند . این مطلع از اوست :آه از دیدن او گریه برآورد مرا
Ta mənzilimiz bir neçə gün Şam olduTa mənzilimiz bir neçə gün Şam oldu,Həmdəm mənə bir şuxi-meyaşam oldu.
Rübai 47گندانی را که گند بدعت داردفرابه به سنگلاخ ما می آرد
BizAnadan olmaya bilərdik biz,Nə yaşardıq, nə də ölərdik biz,
AzərbaycandadırNeyləyim, dostlar, yenə qan qardaşım tufandadır,Yelkənim – hər dalğası, dağdan böyük ümmandadır.
Qəm çəkmə, ey könül, yenə canan sevir səniQəm çəkmə, ey könül, yenə canan sevir səni,Dərdindən öldüyün güli-xəndan sevir səni.