Homam Tabrizi: Love
کو جوانی تا فدای عشق خوبان کردمیبار دیگر عمر خود در کار ایشان کردمی
Ghazal 205از تشنگی بمردم ای آب زندگانیچون نیستی در آتش احوال ما چه دانی
Ghazal 206الا ای ماه کنعانی برآ از چاه ظلمانیبه مصر عالم جان شو، نشین آنجا به سلطانی
Ghazal 209به جای هر سر مویی گرم بود جانیفدای خاک کف پای چون تو جانانی
Ghazal 211در غیرتم که با خود همراز و همنشینیدر آب عکس خود را زنهار تا نبینی
Ghazal 212پیک مبارک است نسیم سحرگهیمشتاق را همیدهد از دوست آگهی
Ghazal 213ای آفتاب خوبان وی آیت الهیحسن تو را مسخر از ماه تا به ماهی
Ghazal 217ای منزل مبارک میبخشیم صفاییداری هوای مشکین از بوی آشنایی
Ghazal 219دانی چگونه باشد از دوستان جداییچون دیدهای که ماند خالی ز روشنایی
Rubai 4ای در سر زلف تو پریشانیهاخوی لب لعلت شکرافشانیها
Rubai 8عشق تو که در دل آتش تیز افروختدانم که به شمع سوختن او آموخت
Rubai 11ای آنکه لبت آب حیات طرب استروی تو چو باده خرمی را سبب است
Rubai 15میلت به من ای یار موافق عجب استمهرت به من ای نگار صادق عجب است
Rubai 20ای باد مراغه حال خویشان خون استوان یار مرا زلف پریشان چون است
Rubai 23تا هر کست ای شانه نگیرد بر دستکوتاه کن از دو زلف آن دلبر دست
Rubai 25ای جام لب نگار میدار به دستبا او چو خوش آورید این کار بدست
Rubai 33بزم از رخت امشب آفتابی داردچشم تو به هر گوشه خرابی دارد
Rubai 34زلفش سر کبر و سرفرازی داردزان کشتن عاشقان به بازی دارد
Rubai 37دل وقت سماع بوی دلدار بردحالش به سراپرده اسرار برد
Rubai 43در بزم تو هر که ترک هستی نکنداز باده لبهای تو مستی نکند
Rubai 46هر گه که قدح پر از می ناب شوداز عکس می ناب چو عناب شود
Rubai 47می بی لب تو طرب نمیافزایدخود بی لبت از شراب کاری ناید
Rubai 50گفتار خوش و لب چو قندم بایدگیسوی دراز چون کمندم باید
Rubai 60ای ماه چه قبهای ز قدرت عیوقاقبال چو عاشق است دادت معشوق
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.