Homam Tabrizi: Love
چشم مستانه تو آفت هشیاران استفتنه و عربده او همه با یاران است
Ghazal 36شب دراز که مانند زلف یار من استچو زلف یار به دست است، کار کار من است
Ghazal 37مرا دماغ ز بویت هنوز مشکین استدهان من به حدیث لب تو شیرین است
Ghazal 38دوستی دامنت آسان نتوان داد ز دستجان شیرین منی جان نتوان داد ز دست
Ghazal 39بیا بیا که ز هجر آمدم به جان ای دوستبیا که سیر شدم بی تو از جهان ای دوست
Ghazal 40مرا تویی ز جهان آرزوی جان ای دوستحیات بهر تو خواهم در این جهان ای دوست
Ghazal 41تورا چیزی ورای حسن و آن هستنپندارم نظیرت در جهان هست
Ghazal 42ز جانان مهر و از ما جانفشانیستجواب مهربانان مهربانیست
Ghazal 43از سوز دل مات همانا خبری نیستکاین ناله شبهای مرا خود سحری نیست
Ghazal 44فتنه از بالای تو بالا گرفتشهر از آن رفتار خوش غوغا گرفت
Ghazal 45خرامان میرود آن سرو قامتجهانی را از آن قامت قیامت
Ghazal 46فراق آن قد و قامت قیامت است قیامتشکیب از آن لب شیرین غرامت است غرامت
Ghazal 47بی آفتاب رویت روزم بود چو مویتبا زلف مشک بویت باشد شبم چو رویت
Ghazal 50یاد باد آن راحت جان یاد بادعاشقان را عهد جانان یاد باد
Ghazal 51دلم شکست بدان زلفهای پرشکنشکه زیر هر خم زلفش صد انجمن دارد
Ghazal 52هر کاو سر تو دارد پروای سر نداردمست تو تا قیامت از خود خبر ندارد
Ghazal 53مگر سنگین دل است و جان نداردهر آن کس کاو چو تو جانان ندارد
Ghazal 55روی زیبا چون تماشا را به گلزار آوردشاخ گل را شرم بادا گر گلی بار آورد
Ghazal 57رندی و برناپیشهای میر مغان را میرسداز تن نیاید ھیچ کار این شیوه جان را می رسد
Ghazal 59جان را به جای زلفت جای دگر نباشدزین منزل خوش او را عزم سفر نباشد
Ghazal 60چو رخسارت گل رنگین نباشدشکر چون لعل تو شیرین نباشد
Ghazal 61اگر بختم دهد باری که یارم همنشین باشدزهی مقبل که من باشم زهی دولت که این باشد
Ghazal 62دوست آن دارد و آن است که جان میبخشدمهربانی به دل اهل دلان میبخشد
Ghazal 65برو ای زاهد مغرور و مده ما را پندعاشقان را به خدا بخش ملامت تا چند
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.