Saib Tabrizi: Love
از شکست آرزو قند مکرر می خوریمبر لب خود خاک می مالیم و شکر می خوریم
Ghazal 547تندی خوی ضرورست سخن آیین راکه بنوشند به تلخی، می لب شیرین را
Ghazal 5475ما کجا دست آشنا با مهره گل میکنیممشورت چون غنچه با سی پاره دل میکنیم
Ghazal 5476ما پریشان حاصل خود را زمستی می کنیمخرمن خود پاک ما از باد دستی می کنیم
Ghazal 548گل به صد دیده شبنم نگران است او رالاله از جمله خونین جگران است او را
Ghazal 5485در آن شبها که از یاد تو ساغر بود در دستمز هر ناخن هلال عید دیگر بود در دستم
Ghazal 549غم مردن نبود جان غم اندوخته رانیست از برق خطر مزرعه سوخته را
Ghazal 5500اگر میداشتم بال و پری پرواز میکردمدرین بستانسرا دیوان محشر باز میکردم
Ghazal 5507به من گر درد و داغی می رسد خوشحال می گردمکه از لب تشنگی سیراب چون تبخال می گردم
Ghazal 5512دل صد پاره خود را به زلف یار می بندممن این اوراق را شیرازه از زنار می بندم
Ghazal 5513به پیغام زبانی از دهان یار خرسندمبه حرف و صوت از آن لبهای شکربار خرسندم
Ghazal 5519پس از عمری ز چشمت یک نگاه آشنا دیدمبحمدالله نمردم تا ترا بر مدعا دیدم
Ghazal 552صلح در پرده بود یار به جنگ آمده رامده از دست، گریبان به چنگ آمده را
Ghazal 5533هزاران معنی پیچیده در زلف سخن دارمسر زلف سخن بی چشم زخم امروز من دارم
Ghazal 5546اگر چه دورم از درگاه راه یاربی دارمندارم هیچ اگر در دست دامان شبی دارم
Ghazal 5562نشد سروی درین بستانسرا یک بار همدوشمز آتش طلعتی روشن نشد محراب آغوشم
Ghazal 5564ز پند ناصحان بی نمک پرشور شد گوشمازین بیهوده گویان خانه زنبور شد گوشم
Ghazal 5569دل آسوده ای داری مپرس از صبر و آراممنگین را در فلاخن می نهد بیتابی نامم
Ghazal 5574ز رخسار که گل را در جگر خارست می دانمنسیم صبح از بوی که بیمارست می دانم
Ghazal 5576شکوه حسن را از دورباش ناز می دانمعیار عشق را از لرزش آواز می دانم
Ghazal 5577خط شبرنگ را خوشتر ز زلف و خال می دانممن این تقویم پارین را به از امسال می دانم
Ghazal 558خوش کن از لاله رخان زلف پریشانی رااز دل گرم برافروز شبستانی را
Ghazal 5580چو بیدردان به روی سبزه غلطیدن نمی دانماگر گل از گریبانم دمد چیدن نمی دانم
Ghazal 5581بیا در جلوه ای سرو روان تا جان برافشانمبیفشان زلف کافر کیش تا ایمان برافشانم
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.