Saib Tabrizi: Love
پرده از حسن عمل بر دامن تر می کشمچون صدف دامان تر در آب گوهر می کشم
Ghazal 5382رخت ازین دنیای پر وحشت به یک سومی کشمخویش را در گوشه آن چشم جادو می کشم
Ghazal 5384از دل چون سرمه خود میل آهی می کشمخویش را در گوشه چشم سیاهی می کشم
Ghazal 5387با زبان گندمین از بینوایی فارغمخوشه ای دارم که از خرمن گدایی فارغم
Ghazal 5395چند روزی از در میخانه سروا می زنمپشت دستی بر قدح، سنگی به مینا می زنم
Ghazal 5397تیغ سیرابم دم از پاکی گوهر می زنمهر که را در جوهرم حرفی بود سر می زنم! در
Ghazal 5398همتی یاران که جوشی از ته دل می زنممی شوم طوفان، به قلب عالم گل می زنم
Ghazal 5403جرأتی کو تا تماشای گلستانش کنمچشم حیران را سفال خط ریحانش کنم
Ghazal 5410دل اسیر طره عنبرفشانش چون کنمبا دل مجروح با مشکین سنانش چون کنم
Ghazal 5413گر کند آن بیوفا از من جدایی، چون کنممن که از اهل وفایم بیوفایی چون کنم
Ghazal 5423قبله را تغییر ازان محراب ابرو می کنممی روم با آستانش کار یکرو می کنم
Ghazal 5428هرکه ادراک زلف و روی جانان را به همدید با صبح وطن شام غریبان را به هم
Ghazal 5429تاخط شیرنگ آورد از دو جانب سر به هممی زند حسن سبک پرواز بال و پربه هم
Ghazal 543مژه مانع نشود اشک سبک جولان رادامن بحر به فرمان نبود مرجان را
Ghazal 5433از حجاب عشق محروم از گل روی توییمورنه ما صد پیرهن محرمتر از بوی توییم
Ghazal 5434ما ز حرف پوچ مانند صدف لب بسته ایمچون گهر در خلوت روشندلی بنشسته ایم
Ghazal 5436ما رگ جان را به آن زلف پریشان بسته ایمپیچ و تاب زلف او را بر رگ جان بسته ایم
Ghazal 5444رانده درگاه حق را داغ محرومی سزاستما نه از راه بخیلی رد سایل کرده ایم
Ghazal 5446عشق را در تنگنای سینه پنهان کردهایمشور محشر را حصاری در نمکدان کردهایم
Ghazal 5448ما ز سر بیرون هوای سیر گردون کرده ایمدست ازین نه خرقه در گهواره بیرون کرده ایم
Ghazal 545شد ز زنجیر فزون شور جنون مجنون راموج بال و پر رفتار شود جیحون را
Ghazal 5450چهره از عشق جوانان ارغوانی کرده ایمشوخ چشمی بین که در پیری جوانی کرده ایم
Ghazal 5457روزگاری در رگ جان پیچ و تاب افکندهایمتا ز روی شاهد معنی نقاب افکندهایم
Ghazal 5460ما به چشم کوته اندیشان چنین آسوده ایمورنه در هر کوچه ای پای طلب فرسوده ایم
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.