Saib Tabrizi: Love
گذشته است ز تعریف،قد رعنایشالف کشد به زمین سرو پیش بالایش
Ghazal 5023رود چگونه به این ضعف کار من از پیش ؟که من به پای نسیم سحر روم ازخویش
Ghazal 5029چمن برید به مقراض رشک، سنبل خویشسرآمدی ز نکویان به زلف و کاکل خویش
Ghazal 5034با صبح روگشاده تر ازآفتاب باشازهر که دم شمرده زند در حساب باش
Ghazal 504چشم بگشا، سبک از خواب گران کن خود رابر هوا پای بنه، تخت روان کن خود را
Ghazal 5043در جلوه گاه حسن، سراپای دیده باشدر پیش زنگی آینه زنگ دیده باش
Ghazal 5049هردل که داغدار شود از نظاره اشپهلو به آفتاب زند هر ستاره اش
Ghazal 5050حسن تو باده ای است که شرم است شیشه اشخال تو دانه ای است که دام است ریشه اش
Ghazal 5052گر این چنین چکد می گلرنگ ازلبشجام پراز شراب شود طوق غبغبش
Ghazal 5053صبح است ساقیا قدح خوشگوار بخشجامی چوآفتاب به این خاکسار بخش
Ghazal 5056از خط نگشته سبز لب روح پرورشننشسته است گرد یتیمی به گوهرش
Ghazal 5059هرچند خط باطلم از تار و پود خویشخجلت کشم چو موج سراب از نمود خویش
Ghazal 5060ازآب بازی مژه اشکبار خویشکردیم همچو دامن صحرا کنار خویش
Ghazal 5065سر سبز آن که سعی کنددر هلاک خویشچیندچو سرو دامن همت ز خاک خویش
Ghazal 5067دلدار ماست محو خط مشکفام خویشصیاد را که دیده که افتد به دام خویش
Ghazal 508تا به حدی است لطافت رخ پرتابش راکه عرق داغ کند لاله سیرابش را
Ghazal 5083آن کس که نشان داد برون از دو جهانشسرگشته تر از تیر هوایی است نشانش
Ghazal 5085آن ترک که خون می چکد از تیغ نگاهشبرقی است که از چشم بود ابر سیاهش
Ghazal 509شانه گر باز کند زلف گرهگیرش رانی به ناخن شکند پنجه تدبیرش را
Ghazal 5094شده است از شوق تیغ جان ستانشوبال خضر، عمر جاودانش
Ghazal 5097هرکه بیند به چشم بیمارشمی شود درزمان پرستارش
Ghazal 5098می ز شرم لب می آشامشعرق شرم گشت درجامش
Ghazal 5101برسر حرف آمده است چشم سیاهشنو خط جوهر شده است تیغ نگاهش
Ghazal 5106مهر لب هزره گو پرده آهستگی استپنبه به نرمی کند طفل جرس راخموش
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.