Ghazal 4856

هیچ نوشی نیست بی نیش ای پسر هشیار باشخواب شیرین پشه دارد درکمین بیدار باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4879

هست چون دلبر به جا، دل گر نباشد گو مباشمدعا لیلی است محمل گر نباشد گو مباش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4881

خانه دنیا به سامان گر نباشد گو مباشنقش بر دیوار زندان گر نباشد گو مباش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4882

خال بر رخسار جانان گرنباشد گو مباشمور در ملک سلیمان گرنباشد گو مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4885

چون بود گلچهره ساقی باده رنگین گو مباشساعد سیمین چو باشد جام سیمین گو مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 489

چه غم از کشتن عشاق فگارست ترا؟که می بی غمی از خون شکارست ترا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4891

رنگ می بازد زنام بوسه یاقوت لبشازاشارت آب می گردد هلال غبغبش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4898

هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرشآتش ایمن برون می‌آید از خاکسترش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4902

می کند برتن گرانی سرچو می افتد ز جوشچون سبوخالی شد ازمی بار می گرددبه دوش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4903

پوچ شد از دعوی بیهوده مغز خود فروشآب را کف می کند دیگی که ننشیند ز جوش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4906

میکند جان درتن امید، لعل باده نوشروی آتشناک، خون بوسه می آرد به جوش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4912

کاش می‌دیدی به چشم عاشقان رخسار خویشتا دریغ از چشم خود می‌داشتی دیدار خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4926

چه سازد صنعت مشاطه با حسن خدادادش ؟ز طوق قمریان خلخال دارد سرو آزادش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4933

من و عشقی که دست چرخ را چنبرکند زورشگذارد درفلاخن کوه قاف عقل راشورش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4937

اگر صیدی برد جان از نگاه ناوک اندازشبه یک انداز آرد درکمند خویش آوازش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4938

ازان از دست نگذارد قدح چشم فسونسازشکه هر پیمانه چون آیینه آرد برسر نازش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4939

چه می پرسی ز احوال شرار ما و پروازشکه در یک نقطه طی شد جلوه انجام و آغازش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 494

طالعی کو، که کشم مست در آغوش ترا؟بوسه تاراج کنم زان لب می نوش ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4940

به خط است این نمایان گشته از طرف بناگوششکه شد گرد یتیمی سایه افکن درگوشش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4942

گل اندامی که من دارم نظربرروی گلرنگشز رنگ آفتابی، آفتابی می شود رنگش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4944

چسان در بر کشم گستاخ چون پیراهن اندامش؟که رنگ ازبوسه خورشید می بازد لب بامش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4946

درآن محفل که از می برفروزد روی گلفامشمی لعلی تراود چون لب جام ازلب بامش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4947

اگر چه می زند آتش به عالم روی تابانشگلو تر می شود از دیدن سیب زنخدانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4950

چگونه جان برد صید از کمین چشم فتانش؟که گیراتر بود از خون ناحق تیغ مژگانش

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.