Love
آتش عشق تو دید صبرم و سیماب شدهستی من آب گشت، آب مرا آب شد
Ghazal 138دل بستهٔ زلف تو شد از من چه نویسدجان ساکن فردوس شد از من چه نویسد
Ghazal 139آتش عیارهای آب عیارم ببردسیم بناگوش او سکهٔ کارم ببرد
Ghazal 140خاکی دلم به گرد وصالش کجا رسدسرگشته میدود به خیالش کجا رسد
Ghazal 141اندرآ ای جان که در پای تو جان خواهم فشانددستیاری کن که دستی بر جهان خواهم فشاند
Ghazal 144سر زلفت چو در جولان میآیدبه ساعت فتنه در میدان میآید
Ghazal 145دل دادم و کار برنیامدکام از لب یار برنیامد
Ghazal 146مرا غم تو به خَمّارخانه باز آوردز راه کعبه به کوی مغانه باز آورد
Ghazal 147مکن، کز چشم من بر خاک، سیلِ آتشین خیزدنترسی زآنچنان سیلی کزو آتش چنین خیزد
Ghazal 148بر دل، غمِ فراقت آسان چگونه باشددل را قیامت آمد شادان چگونه باشد
Ghazal 151روی تو را در رکاب شمس و قمر میرودلعل تو را در عنان شهد و شکر میرود
Ghazal 153تا مرا عشق یار غار افتادپای من در دهان مار افتاد
Ghazal 154دلبر آن به که کسش نشناسدنوبر آن به که خسش نشناسد
Ghazal 156روی تو چون نوبهار جلوهگری میکندزلف تو چون روزگار پردهدری میکند
Ghazal 158روزم به نیابت شب آمدجانم به زیارت لب آمد
Ghazal 159ماه را با نور رویش بیش مقداری نماندمشک را با بوی زلفش بس خریداری نماند
Ghazal 160ز خوبان جز جگرخواری نیایدز بدعهدان وفاداری نیاید
Ghazal 161خار غم تو گل طرب دارددل در پی تو سر طلب دارد
Ghazal 163عشقت چو درآمد ز درم، صبر به در شداحوال دلم باز دگر باره دگر شد
Ghazal 164آن را که غمگسار تو باشی چه غم خوردو آن را که جان توئی چه دریغ عدم خورد
Ghazal 165آنچه تو کردی بتا نه شرط وفا بودغایت بیداد بود و عین جفا بود
Ghazal 166رخ به زلف سیاه میپوشدطره زیر کلاه میپوشد
Ghazal 167آواز حسنت ای جان هفت آسمان بگیردسلطان عشقت ای مه هر دو جهان بگیرد
Ghazal 169مرد که با عشق دست در کمر آیدگر همه رستم بود ز پای درآید
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.