Awhadi Maraghai: Sad
سر دردم بر طبیب آسان نبودگفت: تب داری، غلط کرد، آن نبود
Ghazal 341روز وداع گریه نه در حد دیده بودتوفان اشک تا به گریبان رسیده بود
Ghazal 344روزی کنی به سنگ فراقم جدا ز خودروزی چنان شوی که ندانم ترا ز خود
Ghazal 361سر زلف خود بگیری همه پیچ و خم برآیددل ریش من بکاوی همه درد و غم برآید
Ghazal 362گر آن کاری که من دانم بر آیدبهل تا در وفا جانم برآید
Ghazal 369سحر گه چون نسیم زلف آن دلدار میآیددرخت شوقم از برگش به برگ و بار میآید
Ghazal 372دل میبرد امشب ز من آن ماه، بگیریددزدست و شب تیره، برو راه بگیرید
Ghazal 374نالهٔ بلبل شوریده به جایی برسیدگل به باغ آمد و دردش به دوایی برسید
Ghazal 376دوشم فغان و ناله به هفت آسمان رسیددودم به دل برآمد و آتش به جان رسید
Ghazal 383مگذر ای ساربان، ز منزل یارتا دمی در غمش بگریم زار
Ghazal 384هر دم برم به گریه پناه از فراق یارآه! از جفای دشمن و آه از فراق یار!
Ghazal 388یک شبم دادی به عمری پیش خود بار، ای پسربعد از آن یادم نکردی، یاد میدار، ای پسر
Ghazal 389هیچ نقاشی نیامیزد چنین رنگ، ای پسراز تو باطل شد نگارستان ارژنگ، ای پسر
Ghazal 390من که خَمّارم، به مسجدها مده راهم دگرکاین زمان میخوردم و در حال میخواهم دگر
Ghazal 393جانا، ضمیرت حال ما نیکو نمیداند مگر؟یا آن ضرورت نامها خود بر نمیخواند مگر؟
Ghazal 401شهر بگرفت آن کمان ابرو به بالای چو تیرخسروان را جای تشویشست ازان اقلیم گیر
Ghazal 403صنما، بیتو مرا کار به جان آمده گیردلم از درد فراقت به فغان آمده گیر
Ghazal 407منم غریب دیار تو، ای غریبنوازدمی به حال غریب دیار خود پرداز
Ghazal 408آن سست عهد سخت کمان اوفتاد بازگفتم که: عاشقم، به گمان اوفتاد باز
Ghazal 410ما در به روی خلق فرو بستهایم بازدر شاهد خیال تو پیوستهایم باز
Ghazal 438پستهٔ آن ماه مروارید گوشچون بخندد بشکند بازار نوش
Ghazal 443باشد آن روز که گویم به تو راز دل خویش؟یا کنم بر تو بیان شرح نیاز دل خویش؟
Ghazal 460نه به اندازهٔ خود یار گزیدی، ای دلتا رسیدی به بلایی که شنیدی، ای دل
Ghazal 463بنمای روی خویش، که غیر از تو هر چه هستدیدیم و بیغروب نبودند و بیافول
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.