Ghazal 3090

مرا پیغام لطفی از زبان خامه بس باشدشب امیدواری از سواد نامه بس باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3106

به مستی از ته دل آدمی خشنود می باشدنشاط هوشیاران قلب روی اندود می باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3108

نگاه نرگس نیلوفری خونخوار می باشدبلای آسمانی سخت بی زنهار می باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3115

دل بی‌آرزو آسوده از تشویش می‌باشدبه قدر آرزو دل‌های مردم ریش می‌باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3123

دل پر آرزو خالی زشور و شر نمی باشدکه گوش امن در دریای بی لنگر نمی باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3128

حصاری آدمی را به ز همواری نمی‌باشددعای جوشنی چون ترک خونخواری نمی‌باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3139

زمین و آسمان از ناله من در خروش آمدنشست از جوش دریا، سینه من تا به جوش آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3140

شدم آسوده تا از دیده اشک لاله رنگ آمدنهادم پشت بر دیوار تا پایم به سنگ آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3141

زدلسوزان مرا بر سر همین داغ جنون آمدزخونگرمان به بالینم سرشک لاله گون آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3147

نه آن مرغم که گرد عالمم پرواز گرداندورقهای پر و بال مرا شهباز گرداند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3148

دل شیرین نمی گردد به سیل از جای خود، ورنهزکوه بیستون تردستی من سنگ گرداند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3157

دل دیوانهٔ من دوست از دشمن نمی‌داندچو آتش شعله‌ور شد آب از روغن نمی‌داند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3162

نگردد زهر سبز آنجا که تریاق از زمین رویددر آن کشور که باشد غمگساری غم کجا ماند؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3168

ز دل در سینه غیر از آه غم‌پرور نمی‌ماندکه جز خاک سیه از عود در مجمر نمی‌ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3183

به بی برگی قناعت می کنم تا نوبهار آیدبه زخم خار دارم صبر تا گل در کنار آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3185

نه چندان است شوق من که از دل بر زبان آیدچسان دریای بی پایان به جوی ناودان آید؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3193

مرا از غفلت خود بر سر این بیداد می‌آیدنباشد صید اگر غافل چه از صیاد می‌آید؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3194

به گوشم ناله اغیار دردآلود می آیددرین محفل زچوب بید بوی عود می آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3195

غم عالم به دل از دیده خونبار می‌آیدبه این گلشن خزان از رخنه دیوار می‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3196

دل از مژگان خواب‌آلود در زنهار می‌آیدبلای جان بود تیغی که لنگردار می‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3197

درین صحرا که یارب از پی نخجیر می‌آید؟که آهو بی‌محابا در پناه شیر می‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3198

به قتل من چنان بی‌تاب آن شمشیر می‌آیدکه از جوهر به گوشم ناله زنجیر می‌آید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3203

نفس از سینه ام از بس به خون آغشته می آیدسخن از لب مرا بیرون چو خون از کشته می آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3205

اگر درد مرا زان بی‌مروت چاره می‌آیدنه آخر چشمه هم بیرون ز سنگ خاره می‌آید؟

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.