Ghazal 3472

عاشقان را دم تسلیم نفس می رقصدمرغ آزاد چو گردد ز قفس می رقصد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 349

اگر چه گریه سرشار من، تر کرد دریا راغنی بی منت نیسان ز گوهر کرد دریا را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3503

غنچه هایی که درین سبز چمن خنده زدندای بسا زخم نمایان به دل زنده زدند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3516

حال من از نظر یار نهان می دارندخبر مرگ ز بیمار نهان می دارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3519

مهر را سوختگان بوتهٔ خاری گیرندماه را زنده‌دلان شمع مزاری گیرند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3526

ساقی از جامی اگر خاطر ما شاد کندبه ازان است که صد میکده آباد کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 353

به دست خود کند بیدادگر بنیاد دولت راستمگر لشکر بیگانه می سازد رعیت را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3552

عشق لب تشنه بدمستی اظهار بودگل این باغچه شیدایی دستار بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3561

حاصل عمر زخود بیخبران آه بودهرکه از خویشتن آگاه شد آگاه بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3572

در خیالم اگر آن زلف پریشان می‌بودنفس سوخته‌ام سنبل و ریحان می‌بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3579

پند ناصح به جنون من افگار افزودشربت تلخ به بدخویی بیمار افزود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3582

از ملامت دل روشن گهران شاد شوددیو در شیشه این جمع پریزاد شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3584

گل رخسار تو هرجا که نمودار شودباغ بر شبنم گل بستر بیمار شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3592

گل بی خار درین غمکده کم سبز شوددست در گردن هم شادی و غم سبز شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3593

گوهری نیست سخنهاش که از گوش شودنمکی نیست لب او که فراموش شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3595

باده در شیشه و پیمانه من سنگ شودسبزی بخت بر آیینه من زنگ شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 362

فرو خوردم ز غیرت گریه مستانه خود رافشاندم در غبار خاطر خود دانه خود را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3620

چون قلم بر سر غمنامه هجران آیددل به جان، آه به لب، اشک به مژگان آید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3631

ناله ای کز دل بیدرد برون می آیدتیغی از پنجه نامرد برون می آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3641

تا به مژگان نرسد اشک، نظر نگشایداز صدف تا نرود، چشم گهر نگشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3642

بس که بیماری عشقم به رگ جان پیچیدساعدم رشته بر انگشت طبیبان پیچید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3646

لاله از رشک رخت خون جگر می گریدآتش از گرمی خوی تو شرر می گرید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3658

خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو دادز سر گذشت و به دنبال این بلا افتاد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 366

نسوزد دل به آه گرم من چرخ بد اختر راز دود تلخ پروا نیست چشم سخت مجمر را

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.