Ghazal 4833

یارب این جانهای غربت دیده را فریاد رسروحهای گل به رو مالیده را فریاد رس

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4853

معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟این صندل هر دردسری را چه کند کس؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4855

صبح شد مطرب، قدح را پر کن از می زود باشاز دم جان بخش جان کن در تن نی زود باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 486

می شود راز دل از جبهه نمایان ما رانیست چون آینه پوشیده و پنهان ما را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 487

گریه سوختگان اشک کباب است تراخون این بی گنهان باده ناب است ترا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4878

ظاهر مردان به زیور گر نباشد گو مباشحلقه بیرون در گر زر نباشد گو مباش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 489

چه غم از کشتن عشاق فگارست ترا؟که می بی غمی از خون شکارست ترا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4893

هرکه درمد نظر نازک میانی نیستشدربساط زندگانی نیم جانی نیستش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4917

کوته اندیشی که نفرستد به عقبی مال خویشچشم امیدش بود پیوسته در دنبال خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4923

یکی صد شد ز خط کیفیت چشم گرانخوابشمگر خط می کند بیهوشدارو درمی نابش ؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4924

ز سوز سینه پروانه من آب شد آتشزسیر و دور من سرگشته چون گرداب شد آتش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4955

اگر باید درآتش رفت از رخسار گلگونشبه دندان خون خود می گیرم از لبهای میگونش؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 497

گر نبینیم به خلوت رخ چون ماه تراکسی از ما نگرفته است سر راه ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4970

برتو دوزخ شده از کثرت عصیان آتشورنه در چشم خلیل است گلستان آتش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4973

در نقاب است و نظر سوز بود دیدارشآه ازان روز که بی پرده شود رخسارش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4985

لب خمیازه ما شد ز می ناب خموشکه صدف می شود ازگوهر سیراب خموش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5003

لطیفه ای عجب است این که لعل سیرابشمدام می چکد وکم نمی شود آبش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5031

نمی روم به بهشت برین زخانه خویشبه گل فرو شده پایم درآستانه خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5032

به هر سیاه درون مشنوان ترانه خویشزمین پاک طلب کن برای دانه خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5033

مکن به لهو و لعب صرف نوجوانی خویشبه خاک شوره مریز آب زندگانی خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 507

از نظر کرد نهان خط رخ آن مهوش راپردگی ساخت شب دل سیه این آتش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5118

ز گنجهای گرانمایه بی نثار چه حظ؟اگر ز خود نفشانی ز برگ و بار چه حظ؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5122

در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمعتا نپیوستم به خاموشی نیاسودم چو شمع

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5123

سوز دل برداشت آخر پرده از کارم چو شمعاز گریبان سر برون آورد زنارم چو شمع

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.