Saib Tabrizi: Sad
یارب این جانهای غربت دیده را فریاد رسروحهای گل به رو مالیده را فریاد رس
Ghazal 4853معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟این صندل هر دردسری را چه کند کس؟
Ghazal 4855صبح شد مطرب، قدح را پر کن از می زود باشاز دم جان بخش جان کن در تن نی زود باش
Ghazal 486می شود راز دل از جبهه نمایان ما رانیست چون آینه پوشیده و پنهان ما را
Ghazal 487گریه سوختگان اشک کباب است تراخون این بی گنهان باده ناب است ترا
Ghazal 4878ظاهر مردان به زیور گر نباشد گو مباشحلقه بیرون در گر زر نباشد گو مباش
Ghazal 489چه غم از کشتن عشاق فگارست ترا؟که می بی غمی از خون شکارست ترا
Ghazal 4893هرکه درمد نظر نازک میانی نیستشدربساط زندگانی نیم جانی نیستش
Ghazal 4917کوته اندیشی که نفرستد به عقبی مال خویشچشم امیدش بود پیوسته در دنبال خویش
Ghazal 4923یکی صد شد ز خط کیفیت چشم گرانخوابشمگر خط می کند بیهوشدارو درمی نابش ؟
Ghazal 4924ز سوز سینه پروانه من آب شد آتشزسیر و دور من سرگشته چون گرداب شد آتش
Ghazal 4955اگر باید درآتش رفت از رخسار گلگونشبه دندان خون خود می گیرم از لبهای میگونش؟
Ghazal 497گر نبینیم به خلوت رخ چون ماه تراکسی از ما نگرفته است سر راه ترا
Ghazal 4970برتو دوزخ شده از کثرت عصیان آتشورنه در چشم خلیل است گلستان آتش
Ghazal 4973در نقاب است و نظر سوز بود دیدارشآه ازان روز که بی پرده شود رخسارش
Ghazal 4985لب خمیازه ما شد ز می ناب خموشکه صدف می شود ازگوهر سیراب خموش
Ghazal 5003لطیفه ای عجب است این که لعل سیرابشمدام می چکد وکم نمی شود آبش
Ghazal 5031نمی روم به بهشت برین زخانه خویشبه گل فرو شده پایم درآستانه خویش
Ghazal 5032به هر سیاه درون مشنوان ترانه خویشزمین پاک طلب کن برای دانه خویش
Ghazal 5033مکن به لهو و لعب صرف نوجوانی خویشبه خاک شوره مریز آب زندگانی خویش
Ghazal 507از نظر کرد نهان خط رخ آن مهوش راپردگی ساخت شب دل سیه این آتش را
Ghazal 5118ز گنجهای گرانمایه بی نثار چه حظ؟اگر ز خود نفشانی ز برگ و بار چه حظ؟
Ghazal 5122در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمعتا نپیوستم به خاموشی نیاسودم چو شمع
Ghazal 5123سوز دل برداشت آخر پرده از کارم چو شمعاز گریبان سر برون آورد زنارم چو شمع
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.