Ghazal 1073

دیده شبنم گر از روی گلستان روشن استچشم گریان من از رخسار جانان روشن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1074

چشم من از گریه مستانه من روشن استخانه من چون صدف از دانه من روشن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1075

دل چو کشتی، جان روشن عالم آب من استبادبان و لنگرش بیداری و خواب من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1076

شبچراغ اهل معنی چشم بیدار من استهمچو اختر در دل شب، روز بازار من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 109

جذبه مجنون سبک سازد ز تمکین سنگ رادر کف طفلان دهد پرواز شاهین سنگ را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1090

آن که داغ لاله زار از روی آتشناک اوستسینه ما چاک چاک از غمزه بیباک اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1095

آفتاب آتشین رخسار، داغ حسن اوستشمع یک پروانه پای چراغ حسن اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1117

نامه از قاصد دل مغرور ما نگرفته استغیرت ما بوی یوسف از صبا نگرفته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1128

داغ می گلگل به طرف دامنم افتاده استهمچو مینا میکشی بر گردنم افتاده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1132

هر که عاشق نیست خون در پیکرش افسرده ستگفتگو با زاهدان تلقین خون مرده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1136

داغ سودا فارغ از فکر کلاهم کرده استبی نیاز از افسر این چتر سیاهم کرده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1150

از شکوه عشق، میدان تنگ بر هامون شده استدامن صحرا ز یک دیوانه پر مجنون شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1153

از جوانی داغ ها بر سینه ما مانده استنقش پایی چند از آن طاوس بر جا مانده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1158

تنگ خلقی شعله دوزخ سرشتی بوده استجبهه وا کرده صحرای بهشتی بوده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1160

اشک ریز از مالش چرخ دغا آسوده استخوشه پروین ز رنج آسیا آسوده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1161

آسمان از شور دلهای کباب آسوده استکوه تمکین خم از جوش شراب آسوده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1168

عطر آن گل پیرهن تا در هوا پیچیده استبوی گل دودی است در مغز صبا پیچیده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1173

هر نظر بازی که آن لبهای خندان دیده استبرگ عیش عالمی در غنچه پنهان دیده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1175

رتبه آزادگی در بندگی پوشیده استپله معراج در افکندگی پوشیده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1177

بحث با جاهل ، نه کارِ مردمِ فرزانه استهر که با اطفال می گردد طرف دیوانه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1187

صبح از خورشید تابان دست بر دل مانده ای استآفتاب از صبح داغ در نمک خوابانده ای است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1190

قسمت ما از بهاران همچو گل خمیازه ای استروزی بلبل ز فریاد و فغان آوازه ای است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1193

شد چو عالمگیر غفلت، جاهل و دانا یکی استخانه چون تاریک شد بینا و نابینا یکی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1205

مدتی شد کز حدیث اهل دل گوشم تهی استچون صدف زین گوهر شهوار آغوشم تهی است

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.