Saib Tabrizi: Sad
عشق سرمایه تسکین دل زار من استخانه پرداز جهان خانه نگهدار من است
Ghazal 1521خط چرا در لب همچون شکرش سوخته است؟از دم گرم که آب گهرش سوخته است؟
Ghazal 1535آتشم در جگر از چهره گلرنگ زده استلب لعلش به کبابم نمک سنگ زده است
Ghazal 1536بس که مژگان تو بر دیده روشن زده استپرده دیده من کاغذ سوزن زده است
Ghazal 1540خاطر از سبحه و زنار مکدر شده استریسمان بازی تقلید مکرر شده است
Ghazal 1545دل به یک آه سراسر رو مژگان شده استمغز این نافه به یک عطسه پریشان شده است
Ghazal 1550از دل خم می گلرنگ به جام آمده استآفتاب عجبی بر لب بام آمده است
Ghazal 1594خار در دیده آن کس که طلبکارش نیستخاک در کاسه آن سر که هوادارش نیست
Ghazal 1608مهلت دور سبکسیر جهان اینهمه نیستتوشه بردار و روان شو که زمان اینهمه نیست
Ghazal 1616بی لب ساغر می دیده خونپالا داشتخم دلی پر گله از سرکشی مینا داشت
Ghazal 1637هر که آمد به جهان دست به دامان زد و رفتبر سر خشت عناصر دو سه جولان زد و رفت
Ghazal 1645که این نمک ز تبسم در آتشم انداخت؟که شور در دل و جان مشوشم انداخت
Ghazal 165برگ کاهی نیست کشت نابسامان مراخوشه از اشک پشیمانی است دهقان مرا
Ghazal 1680به لب مباد رهش ناله ای که بی اثرستگره شود به گلو گریه ای که بیجگرست
Ghazal 1682مگیر غفلت خود سهل اگر چه یک نظرستکه تخم دوزخ عالم گداز یک شررست
Ghazal 1685ز سیم و زر نظر بی نیاز ما سیرستغبار خاطر ارباب فقر اکسیرست
Ghazal 1707دل رمیده ما را صدای پا سنگ استبر آبگینه ما نقش آشنا سنگ است
Ghazal 1715سحاب گرد کدورت شراب صبحدم استنشاط روی زمین در رکاب صبحدم است
Ghazal 1716قماش چهره یار از بهار معلوم استکه روی کار، هم از پشت کار معلوم است
Ghazal 1725به فکر چاره فتادن جگر گداختن استعلاج درد چو مردان به درد ساختن است
Ghazal 1728حریم میکده پر جوش از خروش من استشراب تلخ گوارا ز نوش نوش من است
Ghazal 1729بهشت یک ورق از لاله زار دماغ من استبهار برگ خزان دیده ای ز باغ من است
Ghazal 175نان به خون دل شد از تیغ زبان رنگین مراترزبانی در گلو شد گریه خونین مرا
Ghazal 1751نه خط ز خال لب یار سر برآورده استکه در هوای شکر، مور پر برآورده است
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.