Saib Tabrizi: Sad
چشم اثر به گریه مستانه من استخط نجات بر لب پیمانه من است
Ghazal 1932این کوه غم که در دل دیوانه من استسنگ ملامت ابجد طفلانه من است
Ghazal 1954باد بهار مرهم دلهای خسته استگل مومیایی پر و بال شکسته است
Ghazal 1965آتش به مغزم از می احمر گرفته استاین پنبه از فروغ گهر درگرفته است
Ghazal 1969تا چشم من به گوشه عزلت فتاده استاز دیده ام سراسر جنت فتاده است
Ghazal 1986لعلت به خنده پرده گل را دریده استآیینه از رخت گل خورشید چیده است
Ghazal 1987تا دست من به گردن مینا رسیده استکیفیتم به عالم بالا رسیده است
Ghazal 2005موج شراب و موجه آب بقا یکی استهر چند پرده هاست مخالف، نوا یکی است
Ghazal 2010آهی که غم ز دل نبرد ناکشیدنی استمرغی که نام بر نبود پر بریدنی است
Ghazal 2014نتوان ز دل غبار ملال از شراب شستزنگ از جبین آینه نتوان به آب شست
Ghazal 2020از شش جهت به کعبه مقصد سبیل هستدر هر زمین که جاده نباشد دلیل هست
Ghazal 2027ای صبح، آه سرد تو در انتظار کیست؟زخم دو تیغه باز تو از ذوالفقار کیست؟
Ghazal 2034می سنگ اگر زند به ایاغم شگفت نیستگر بوی گل خورد به دماغم شگفت نیست
Ghazal 2035مجروح عشق را سر و برگ علاج نیستاین خون گرفته را به طبیب احتیاج نیست
Ghazal 2037جز گریه چشم اشک فشان را علاج نیستجز صبر عاشق نگران را علاج نیست
Ghazal 2040دلهای غم ندیده پذیرای پند نیستآنجا که درد نیست، سخن سودمند نیست
Ghazal 2051حسن ترا که ناز به اهل نیاز نیستاین ناز دیگرست که پروای ناز نیست
Ghazal 2054تا زنده ایم قسمت ما غیر داغ نیستپروانه نجات به نام چراغ نیست
Ghazal 2070ماتم سرای خاک مقام نظاره نیستاینجا گلی بغیر گریبان پاره نیست
Ghazal 2074از شرم اگر چه روی تو چندین نقاب داشتهر ذره از فروغ تو چشم پر آب داشت
Ghazal 208کرد بی تابی فزون زنگ دل غم دیده راپایکوبی آب شد این سبزه خوابیده را
Ghazal 2087از داغ، روشنی جگر پاره پاره یافتجان این زمین سوخته از یک شراره یافت
Ghazal 2100چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟داغ از میان سوختگان دست من گرفت
Ghazal 2107ماهی که ز پرتو به جهان شور درانداختپیش رخت از هاله مکرر سپر انداخت
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.