Saib Tabrizi: Sad
ز خاک همچون هدف هر که سر برآورده استبه جرم سرکشی از تیر پر برآورده است
Ghazal 1756چه شوخی از نگه بیگناه ما شده است؟که شرم تشنه به خون نگاه ما شده است
Ghazal 177شیشه ای، می بود اگر چون شمع بر بالین مرااز خمار می نمی شد دل سیه چندین مرا
Ghazal 1775به غیر دل که عزیز و نگاه داشتنی استجهان و هر چه در او هست، واگذاشتنی است
Ghazal 1776خوشم به درد که در پرده شکیبایی استبدم به داغ که آیینه دار رسوایی است
Ghazal 1783کسی که بوی شراب از کدو تواند شستز کاسه سر خود آرزو تواند شست
Ghazal 1799خراب چشم تو اندیشه عتابش نیستکه می پرست غم از تلخی شرابش نیست
Ghazal 1802ز تنگدستی شکر، نی مرا غم نیستکه ناله های گلوسوز از شکر کم نیست
Ghazal 1808اگر نمی تپدم دل، ز آرمیدن نیستکه تنگنای جهان جای دل تپیدن نیست
Ghazal 1817ستاره سوخته عشق را پناهی نیستدر آفتاب قیامت گریزگاهی نیست
Ghazal 1827مرا که داغ و کبابم چه دوزخ و چه بهشتمرا که مست و خرابم چه کعبه و چه کنشت
Ghazal 1833فغان که گرد سر او نمی توانم گشتچو زلف بر کمر او نمی توانم گشت
Ghazal 1837ز دیده رفت و قرار از دل شکیبا رفتشکست در جگرم سوزن و مسیحا رفت
Ghazal 1840غبار خط تو از دل به هیچ باب نرفتخط غبار به افشاندن از کتاب نرفت
Ghazal 1848ز نوبهار جهان زینت تمام گرفتشکوفه روی زمین را به سیم خام گرفت
Ghazal 1852آن روی لاله رنگ مرا در نقاب سوختدر پرده سحاب مرا آفتاب سوخت
Ghazal 1854باران چو انجم از فلک گریه تاک ریختابر بهار، رنگ قیامت به خاک ریخت
Ghazal 1860چشم خوشی که مست و خرابش شوم کجاست؟سر خوش ز شیوه های عتابش شوم کجاست؟
Ghazal 1866در عین بحر، گوشه نشین را کناره هاستدر یتیم را ز صدف گاهواره هاست
Ghazal 187در دل هر قطره آماده است دریایی مراهست در هر دانه ای دام تماشایی مرا
Ghazal 1877از آه، حسن را خطر بی نهایت استخط بر چراغ حسن تو دست حمایت است
Ghazal 1882خال لب تو داغ دل آب کوثرستپنهان تبسمت نمک شور محشرست
Ghazal 1905باغ و بهار چشم پر آب من آتش استساقی و مطرب و می ناب من آتش است
Ghazal 1923راز نهان ز سینه در انداز جستن استاز زور باده شیشه ما در شکستن است
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.