Sad
مرا که داغ و کبابم چه دوزخ و چه بهشتمرا که مست و خرابم چه کعبه و چه کنشت
Ghazal 1833فغان که گرد سر او نمی توانم گشتچو زلف بر کمر او نمی توانم گشت
Ghazal 1837ز دیده رفت و قرار از دل شکیبا رفتشکست در جگرم سوزن و مسیحا رفت
Ghazal 1840غبار خط تو از دل به هیچ باب نرفتخط غبار به افشاندن از کتاب نرفت
Ghazal 1848ز نوبهار جهان زینت تمام گرفتشکوفه روی زمین را به سیم خام گرفت
Ghazal 1852آن روی لاله رنگ مرا در نقاب سوختدر پرده سحاب مرا آفتاب سوخت
Ghazal 1854باران چو انجم از فلک گریه تاک ریختابر بهار، رنگ قیامت به خاک ریخت
Ghazal 1860چشم خوشی که مست و خرابش شوم کجاست؟سر خوش ز شیوه های عتابش شوم کجاست؟
Ghazal 1866در عین بحر، گوشه نشین را کناره هاستدر یتیم را ز صدف گاهواره هاست
Ghazal 187در دل هر قطره آماده است دریایی مراهست در هر دانه ای دام تماشایی مرا
Ghazal 1877از آه، حسن را خطر بی نهایت استخط بر چراغ حسن تو دست حمایت است
Ghazal 1882خال لب تو داغ دل آب کوثرستپنهان تبسمت نمک شور محشرست
Ghazal 1905باغ و بهار چشم پر آب من آتش استساقی و مطرب و می ناب من آتش است
Ghazal 1923راز نهان ز سینه در انداز جستن استاز زور باده شیشه ما در شکستن است
Ghazal 1931چشم اثر به گریه مستانه من استخط نجات بر لب پیمانه من است
Ghazal 1932این کوه غم که در دل دیوانه من استسنگ ملامت ابجد طفلانه من است
Ghazal 1954باد بهار مرهم دلهای خسته استگل مومیایی پر و بال شکسته است
Ghazal 1965آتش به مغزم از می احمر گرفته استاین پنبه از فروغ گهر درگرفته است
Ghazal 1969تا چشم من به گوشه عزلت فتاده استاز دیده ام سراسر جنت فتاده است
Ghazal 1986لعلت به خنده پرده گل را دریده استآیینه از رخت گل خورشید چیده است
Ghazal 1987تا دست من به گردن مینا رسیده استکیفیتم به عالم بالا رسیده است
Ghazal 2005موج شراب و موجه آب بقا یکی استهر چند پرده هاست مخالف، نوا یکی است
Ghazal 2010آهی که غم ز دل نبرد ناکشیدنی استمرغی که نام بر نبود پر بریدنی است
Ghazal 2014نتوان ز دل غبار ملال از شراب شستزنگ از جبین آینه نتوان به آب شست
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.