Ghazal 126

چشمِ او چندان که مستِ خواب می‌سازد مراتابِ آن موی میان بی‌تاب می‌سازد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1265

کوه غم بر خاطر آزادمردان بار نیستسایه ابر سبکرو بر گلستان بار نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1273

هر که از دل دور باشد در نظر منظور نیستهست دایم در نظر آن کس که از دل دور نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1275

روی سخت کوه را پروایی از شمشیر نیستدر گرانجان تبت وارونه را تأثیر نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1276

حسن را جز چشم حیران، دست دامنگیر نیستعکس را پای سفر ز آیینه تصویر نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1278

گرچه طبعم کم ز خورشید جهان افروز نیستدر نظرها اعتبارم چون چراغ روز نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1283

آه مظلومان برون آید ز لب بی اختیارناوک دلدوز را آسودگی در کیش نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 129

دیدنِ لعلِ لبش خاموش می‌سازد مراتنگ‌ظرفم، رنگِ می مدهوش می‌سازد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1307

هیچ لب زیر فلک بی ناله جانکاه نیستتار و پود عالم امکان به غیر از آه نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1324

زان لب شیرین که در هر گوشه صد فرهاد داشتبوسه ای برد از میان ساغر که صد فریاد داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1327

تا مرا عشق بلند اقبال در زنجیر داشتپیچ و تاب من شکوه جوهر شمشیر داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1334

آن لب نو خط غباری از دل ما برنداشتآب خضر از دل سیاهی فکر اسکندر نداشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1336

قامتت خم گشت و پشتت بار طاعت برنداشتچهره بی شرمیت رنگ خجالت برنداشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1355

می توان از گلشن فردوس دست افشان گذشتاز تماشای بناگوش بتان نتوان گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1357

کاروان گریه از چشمم ندانم چون گذشتتا سر مژگان رسید، از صد محیط خون گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1383

جای جام باده را تریاک نتواند گرفتخاک جای آب آتشناک نتواند گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1392

گر چنین شمشیر آن بیباک خواهد بر گرفتموج خون زنگ از دل افلاک خواهد بر گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1403

پیش ازین جانان حساب دیگر از من می گرفتهمچو قمری طوق حکم من به گردن می گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1410

دست بر هر چه فشاندم به رگ جان آویختدامن از هر چه کشیدم به گریبان آویخت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1420

خط نارسته ز لعل لب دلبر پیداسترشته از صافی این دانه گوهر پیداست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1426

اشک لعلی است روان بر رخ چون زر که مراستبحر و کان را نبود این زر و گوهر که مراست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1429

کار سرجوش کند درد ایاغی که مراستپر طاوس بود پای چراغی که مراست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 143

بشکفد پروانه چون در انجمن بیند مراخیزد از بلبل فغان چون در چمن بیند مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1430

در لحد گل نکند شعله داغی که مراستروغن از ریگ کند جذب چراغی که مراست

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.