Saib Tabrizi: Safavid era
زلف را نبود سرانجامی که میباید مراخط مگر سامان دهد دامی که میباید مرا
Ghazal 1470چون به حیرت زدگان است مرا روی سخنطرف صحبت من صورت دیوار بس است
Ghazal 1471عمر بگذشت و هوس در دل ما نیمرس استراه طی گشت و همان آبله ها نیمرس است
Ghazal 1472خواب و بیداری آن نرگس مخمور خوش استاین سرایی است که در بسته و معمور خوش است
Ghazal 1473ای که قصدت ز سفر یار صداقت کیش استآه ازین راه درازی که ترا در پیش است
Ghazal 1474نوبهار خط آن غنچه دهن در پیش استدل مجروح مرا سیر ختن در پیش است
Ghazal 1475از دل خونشده ام چهره جانان داغ استاز کباب تر من آتش سوزان داغ است
Ghazal 1476هر چه جز گوهر عشق است درین بحر کف استهر حیاتی که نه در عشق سرآید تلف است
Ghazal 1477ناله سوخته جانان به اثر نزدیک استدست خورشید به دامان سحر نزدیک است
Ghazal 1478عشق را از دل سودازده ما ننگ استاین پلنگی که با سایه خود در جنگ است
Ghazal 1479در بهاران سر مرغی که به زیر بال استاز دم سرد خزان ایمن و فارغبال است
Ghazal 148نیست تاب درد غربت جان افگار مرابا قفس آزاد کن مرغ گرفتار مرا
Ghazal 1480سبزی نه فلک از چشم گهربار دل استآب این مزرعه از دیده بیدار دل است
Ghazal 1481آنچنان بلبل من واله و حیران گل استکه شکاف قفسم چاک گریبان گل است
Ghazal 1482پشت دست تو به از آینه روی گل استگرد دامان تو جان بخش تر از بوی گل است
Ghazal 1483دل ز خال لب منظور گرفتن ستم استدانه را از دهن مور گرفتن ستم است
Ghazal 1484بزم عالم ز دل خون شده ما گرم استمجلس عیش به یک شیشه صهبا گرم است
Ghazal 1485برق خاشاک گنه، روزه تابستان استدود این آتش جانسوز به از ریحان است
Ghazal 1486زنگ آیینه من صحبت بیدردان استنفس سوختگان مغز مرا ریحان است
Ghazal 1487(جسم زاری است که با آه به هم پیچیده استگردبادی که درین بادیه سرگردان است)
Ghazal 1488از گرانخوابی ما عمر سبک جولان استلنگر کشتی ما بال وپر طوفان است
Ghazal 1489خط نارسته که در لعل لب جانان استهمچو زهری است که در زیر نگین پنهان است
Ghazal 149گرچه سیمای خزان دارد رخ چون زر مرادر سواد دل بهاری هست چون عنبر مرا
Ghazal 1490گرچه رویش ز لطافت ز نظر پنهان استهر که را می نگرم در رخ او حیران است
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.