Saib Tabrizi: Safavid era
بار غم از دلم می گلرنگ بر نداشتاین سیل هرگز از ره من سنگ برنداشت
Ghazal 2081آسان نمی توان به سراپای ما گذشتنتوان به بال موج ز دریای ما گذشت
Ghazal 2082امشب خیال زلف تو از چشم تر گذشتاین رشته با هزار گره زین گهر گذشت
Ghazal 2083کارم شب وصال به پاس نظر گذشتفصل بهار من به ته بال و پر گذشت
Ghazal 2084سر جوش عمر من به هوا و هوس گذشتته جرعه اش به آه و فغان (چون) جرس گذشت
Ghazal 2085روزی که حرف عشق مرا بر زبان گذشتچون خامه مد زخم من از استخوان گذشت
Ghazal 2086تا از عقیق او به بدخشان سخن گذشتاز سنگ، لعل چون عرق از پیرهن گذشت
Ghazal 2087از داغ، روشنی جگر پاره پاره یافتجان این زمین سوخته از یک شراره یافت
Ghazal 2088یک تن دل شکسته ز اهل وفا نیافتصد حرف آشنا زد و یک آشنا نیافت
Ghazal 2089از خطِّ دلْ سیه، ز رخش آب و تاب رفتمظلوم ظالمی که به پای حساب رفت
Ghazal 209از غبار خط فزون شد روشنایی دیده راتوتیای چشم باشد خاک، طوفان دیده را
Ghazal 2090از خط حلاوت لب جانان به گرد رفتاز جوش مور این شکرستان به گرد رفت
Ghazal 2091صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفتخوش موسمی ز کیسه لیل و نهار رفت
Ghazal 2092هر عاشق از رهی به حریم وصال رفتمجنون پی سیاهی چشم غزال رفت
Ghazal 2093نتوان به دستگیری اخوان ز راه رفتیوسف به ریسمان برادر به چاه رفت
Ghazal 2094هر زنده دل که جا به مقام رضا گرفتاز تیغ، فیض سایه بال هما گرفت
Ghazal 2095چشمی که از غبار خطش توتیا گرفتاز اشک خویش دامن آب بقا گرفت
Ghazal 2096دل راه اشک گرم به مژگان تر گرفتافسوس کاین گره سر راه گهر گرفت
Ghazal 2097بتوان به آه کام دل از آسمان گرفتزور کمان به گرمی آتش توان گرفت
Ghazal 2098دل را ز ما به حسن ادا می توان گرفتزاندک توجهی دل ما می توان گرفت
Ghazal 2099کام از جهانِ دون به هوس میتوان گرفتاین شهد ریزه را به مگس میتوان گرفت
Ghazal 210از خسیسان چاره نبود مردم بگزیده رامی شود گاهی به برگ کاه حاجت، دیده را
Ghazal 2100چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟داغ از میان سوختگان دست من گرفت
Ghazal 2101دل رفته رفته رنگ لب لعل او گرفتزین باده، رنگ کوه بدخشان سبو گرفت
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.