Ghazal 2080

بار غم از دلم می گلرنگ بر نداشتاین سیل هرگز از ره من سنگ برنداشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2081

آسان نمی توان به سراپای ما گذشتنتوان به بال موج ز دریای ما گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2082

امشب خیال زلف تو از چشم تر گذشتاین رشته با هزار گره زین گهر گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2083

کارم شب وصال به پاس نظر گذشتفصل بهار من به ته بال و پر گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2084

سر جوش عمر من به هوا و هوس گذشتته جرعه اش به آه و فغان (چون) جرس گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2085

روزی که حرف عشق مرا بر زبان گذشتچون خامه مد زخم من از استخوان گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2086

تا از عقیق او به بدخشان سخن گذشتاز سنگ، لعل چون عرق از پیرهن گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2087

از داغ، روشنی جگر پاره پاره یافتجان این زمین سوخته از یک شراره یافت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2088

یک تن دل شکسته ز اهل وفا نیافتصد حرف آشنا زد و یک آشنا نیافت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2089

از خطِّ دلْ سیه، ز رخش آب و تاب رفتمظلوم ظالمی که به پای حساب رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 209

از غبار خط فزون شد روشنایی دیده راتوتیای چشم باشد خاک، طوفان دیده را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2090

از خط حلاوت لب جانان به گرد رفتاز جوش مور این شکرستان به گرد رفت

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 2091

صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفتخوش موسمی ز کیسه لیل و نهار رفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2092

هر عاشق از رهی به حریم وصال رفتمجنون پی سیاهی چشم غزال رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2093

نتوان به دستگیری اخوان ز راه رفتیوسف به ریسمان برادر به چاه رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2094

هر زنده دل که جا به مقام رضا گرفتاز تیغ، فیض سایه بال هما گرفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2095

چشمی که از غبار خطش توتیا گرفتاز اشک خویش دامن آب بقا گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2096

دل راه اشک گرم به مژگان تر گرفتافسوس کاین گره سر راه گهر گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2097

بتوان به آه کام دل از آسمان گرفتزور کمان به گرمی آتش توان گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2098

دل را ز ما به حسن ادا می توان گرفتزاندک توجهی دل ما می توان گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2099

کام از جهانِ دون به هوس می‌توان گرفتاین شهد ریزه را به مگس می‌توان گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 210

از خسیسان چاره نبود مردم بگزیده رامی شود گاهی به برگ کاه حاجت، دیده را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2100

چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟داغ از میان سوختگان دست من گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2101

دل رفته رفته رنگ لب لعل او گرفتزین باده، رنگ کوه بدخشان سبو گرفت

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.