Saib Tabrizi: Safavid era
از زلف اگر نه حسن تو زنجیر می گرفتاین دل رمیده را به چه تدبیر می گرفت؟
Ghazal 2103گر در میان هوا چو حبابت نمی گرفتدریا به هیچ و پوچ حسابت نمی گرفت
Ghazal 2104از نوبهار روی زمین خشک و تر شکفتاین باغ را ببین که چه در یکدگر شکفت
Ghazal 2105تنها نه اشک راز مرا جسته جسته گفتغماز رنگ هم به زبان شکسته گفت
Ghazal 2106از حد گذشت وقت سحر آرمیدنتپستان صبح خشک شد از نامکیدنت
Ghazal 2107ماهی که ز پرتو به جهان شور درانداختپیش رخت از هاله مکرر سپر انداخت
Ghazal 2108زلف تو کشاکش به رگ جان من انداخترخسار تو اخگر به گریبان من انداخت
Ghazal 2109زان خانه برانداز که از خانه زین خاستچندان ز جهان گرد برآمد که زمین خاست
Ghazal 211از هوا گیرد سر دیوانه سنگ خاره رانیست از رطل گران اندیشه ای میخواره را
Ghazal 2110در چشم غلط بین نبود وضع جهان راستچون جوی بود کج، نرود آب روان راست
Ghazal 2111جمعیت اسباب، حجاب نظر ماستهر کس که شود رهزن ما، راهبر ماست
Ghazal 2112مستوری حسن از نظر بوالهوس ماستاین آینه رو پرده نشین از نفس ماست
Ghazal 2113آیینه خورشید دل بی هوس ماستبیداری آفاق چو صبح از نفس ماست
Ghazal 2114خمخانه افلاک تهی ساخته ماستدیری است که این میکده پرداخته ماست
Ghazal 2115تمکین خرام تو ز بسیاری دلهاستاین سیل، بلنگر ز گرانباری دلهاست
Ghazal 2116چشم تو عجب نیست اگر مست و خراب استکز روی عرقناک تو در عالم آب است
Ghazal 2117بر هر که نظر می فکنم مست و خراب استبیداری این طایفه خمیازه خواب است
Ghazal 2118در عالم فانی که بقا پا به رکاب استگر زندگی خضر بود نقش بر آب است
Ghazal 2119جمعیت جسم از نفس پا به رکاب استشیرازه مجموعه ما موج سراب است
Ghazal 212در شکایت ریختی دندان نعمت خواره راکهنه کردی در ورق گردانی این سی پاره را
Ghazal 2120در پاس نفس می گذرد عمر عزیزشهر سوخته جانی که دلش همدم غیب است
Ghazal 2121آفاق منور ز رخ انور صبح استاین دایره را چشم و چراغ اختر صبح است
Ghazal 2122روشنگر آیینه دلها دم صبح استاین روح نهان در نفس مریم صبح است
Ghazal 2123سرگرم تمنای تو فارغ ز گزندستمجنون ترا دانه زنجیر سپندست
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.