Ghazal 4104

انگور ما رسید و به خم رفت وباده شدشکر خدا که عقده مشکل گشاده شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4105

شوق می از بهار گل اندام تازه شدپیوند بوسه ها به لب جام تازه شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4106

پیری که بار عشق به دوش رضاکشددر گوش چرخ حلقه ز قد دوتا کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4107

تا چند دل ترا به هوا وهوس کشدچون عنکبوت دام به صید مگس کشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4108

اشکم به خاک چهره سیلاب می کشددر گوش بحر حلقه گرداب میکشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4109

کلفت ز چرخ دیدهٔ بیدار می‌کشدروزن ز دود بیشتر آزار می‌کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 411

فروغ مهر باشد دیده اخترشماران راصفای ماه باشد جبهه شب زنده داران را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4110

آیینه‌ام ز روشنی آزار می‌کشدخاطر به سیر سبزه زنگار می‌کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4111

از روی درد هر که ز دل آه می کشدبی چشم زخم یوسفی از چاه می کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4112

از هیچ کس سپهر خجالت نمی کشدآیینه گرفته کدورت نمی کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4113

از سرگذشته سربه گریبان نمی کشداین شمع کشته ناز شبستان نمی کشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4114

چون غنچه هر که سربه گریبان نمی کشداز باغ برگ عیش به دامان نمی کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4115

یک دل ز ناوک مژه او رها نشداین تیر کج ز هیچ شکاری خطا نشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4116

خط ترا که دید که زیر و زبر نشداین رشته راکه یافت که بی پاوسرنشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4117

چون چشم خوابناک که شوخی ازو چکداز آرمیدن دل من جستجو چکد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4118

شرم از نگاه آن گل سیراب می چکدزان تیغ الحذر که ازو آب می چکد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4119

از جلوه تو برگ ز پیوند بگسلدنشو ونما ز نخل برومند بگسلد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 412

نمی خواهیم روی تلخ ابر نوبهاران رابه مشت خار ما سرگرم کن آتش عذاران را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4120

ساقی به یک پیاله که وقت سحر رساندما را ازین جهان به جهان دگر رساند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4121

دل را کجا به زلف رسا می توان رسانداین پا شکسته را به کجا می توان رساند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4122

طی شد زمان پیری ودل داغدار ماندصیقل شکست وآینه ام در غبار ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4123

از همت بلند اثر در جهان نماندیک سرو در سراسر این بوستان نماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4124

نه آسمان سبو کش میخانه توانددر حلقه تصرف پیمانه تواند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4125

جمعی که دل به طره طرار بسته انداول کمر به رشته زنار بسته اند

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.