Safavid era
مردم ز فیض عالم بالا چه دیده اندغیر از حباب وموج ز دریا چه دیده اند
Ghazal 4149گوش از برای نغمه تر آفریده اندوز بهر روی خوب نظرآفریده اند
Ghazal 415زبان لاف رسوا می کند ناقص کمالان راکه رو بر خاک مالد پرفشانی بسته بالان را
Ghazal 4150گر یار را غنی ز نیاز آفریده اندما را نیازمند به نازآفریده اند
Ghazal 4151مردان اگر نفس به فراغت کشیدهانددر زیر آب تیغ شهادت کشیدهاند
Ghazal 4152عشاق سر به جیب نه آسان کشیده اندجان داده اند و سر به گریبان کشیده اند
Ghazal 4153عشاق دل به دیده روشن کشیده اندچون ذره رخت خویش به روزن کشیده اند
Ghazal 4154از آفتاب چاشنی صبح شد بلندعمر دوباره یافت ز راه گداز قند
Ghazal 4155جمعی که زیر خاک دل پاک می برندبا خود بهشت را به ته خاک می برند
Ghazal 4156این غافلان که دست به پیمانه میبرنداز چشم شیر شمع به کاشانه میبرند
Ghazal 4157قربانیان شکفته به قصاب برخورندچون پل بغل گشاده به سیلاب برخورند
Ghazal 4158آزادگان کجا غم دستار می خورنداین پر دلان قسم به سر دارمی خورند
Ghazal 4159چون حرف شکوه برق ز تیغ زبان زندتبخاله قفل خامشیم بر دهان زند
Ghazal 416محابا نیست از برق حوادث خوشه چینان رانمی گیرد گریبان شحنه کوته آستینان را
Ghazal 4160زیر سپهر دست دعا موج می زنددر خانه کریم گدا موج می زند
Ghazal 4161داغ از حرارت جگرم داد میزندآتش به سوز سینه من باد میزند
Ghazal 4162گلزار جوش حسن خداداد میزندباغ از شکوفه موج پریزاد میزند
Ghazal 4163ابر بهار سینه به گلزار می زندخون شفق علم ز سر خار می زند
Ghazal 4164عاشق که حرف عشق به اغیار می زندآبی به روی صورت دیوار می زند
Ghazal 4165فال وصال او دل رنجور میزنداین شمع گشته بین که در سور می زند
Ghazal 4166خط تو راه دین ودل وهوش می زندته جرعه ای است این که به سرجوش می زند
Ghazal 4167یاقوت با لب تودم از رنگ می زنداین خون گرفته بین که چه بر سنگ می زند
Ghazal 4168زخم تو تیغ بر جگر ماه می زندداغ تو خیمه بر دل آگاه می زند
Ghazal 4169زینسان که شیشه خنده مستانه می زندآخر شراب بر سر پیمانه می زند
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.