Ghazal 4148

مردم ز فیض عالم بالا چه دیده اندغیر از حباب وموج ز دریا چه دیده اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4149

گوش از برای نغمه تر آفریده اندوز بهر روی خوب نظرآفریده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 415

زبان لاف رسوا می کند ناقص کمالان راکه رو بر خاک مالد پرفشانی بسته بالان را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4150

گر یار را غنی ز نیاز آفریده اندما را نیازمند به نازآفریده اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4151

مردان اگر نفس به فراغت کشیده‌انددر زیر آب تیغ شهادت کشیده‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4152

عشاق سر به جیب نه آسان کشیده اندجان داده اند و سر به گریبان کشیده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4153

عشاق دل به دیده روشن کشیده اندچون ذره رخت خویش به روزن کشیده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4154

از آفتاب چاشنی صبح شد بلندعمر دوباره یافت ز راه گداز قند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4155

جمعی که زیر خاک دل پاک می برندبا خود بهشت را به ته خاک می برند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4156

این غافلان که دست به پیمانه می‌برنداز چشم شیر شمع به کاشانه می‌برند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4157

قربانیان شکفته به قصاب برخورندچون پل بغل گشاده به سیلاب برخورند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4158

آزادگان کجا غم دستار می خورنداین پر دلان قسم به سر دارمی خورند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4159

چون حرف شکوه برق ز تیغ زبان زندتبخاله قفل خامشیم بر دهان زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 416

محابا نیست از برق حوادث خوشه چینان رانمی گیرد گریبان شحنه کوته آستینان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4160

زیر سپهر دست دعا موج می زنددر خانه کریم گدا موج می زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4161

داغ از حرارت جگرم داد می‌زندآتش به سوز سینه من باد می‌زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4162

گلزار جوش حسن خداداد می‌زندباغ از شکوفه موج پریزاد می‌زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4163

ابر بهار سینه به گلزار می زندخون شفق علم ز سر خار می زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4164

عاشق که حرف عشق به اغیار می زندآبی به روی صورت دیوار می زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4165

فال وصال او دل رنجور می‌زنداین شمع گشته بین که در سور می ‌زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4166

خط تو راه دین ودل وهوش می زندته جرعه ای است این که به سرجوش می زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4167

یاقوت با لب تودم از رنگ می زنداین خون گرفته بین که چه بر سنگ می زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4168

زخم تو تیغ بر جگر ماه می زندداغ تو خیمه بر دل آگاه می زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4169

زینسان که شیشه خنده مستانه می زندآخر شراب بر سر پیمانه می زند

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.