Safavid era
بر هر چه دل نهادم و گشتم اسیر آنچون اشتداد الفت من دید روزگار
Qit'a 31دوش طفلی پری رخی دیدمگفتم ای شوخ شکرین گفتار
Qit'a 32در دیار ما ندارد هیچ قدرنظم جان بخش لطیف آبدار
Qit'a 33در مقامی گر شود جان عزیزت منزجررحم بر جان عزیزت کن برو جای دگر
Qit'a 34مرده دیدم پریشان گشته اجزای تنشکرده منزل استخوان کله اش از مار و مور
Qit'a 35دو گروهند خلق این عالمعلمایند و مردم جاهل
Qit'a 36درین حدیقه حرمان ز کثرت اندوهاگر شود چه عجب عندلیب ناطقه لال
Qit'a 37عاشق صاف طبع و پاک دلمواله حکمت جلال و جمال
Qit'a 38بسان صفحه رخسار لوح خاطر طفللطیف و ساده و پاک است در بدایت حال
Qit'a 39از سخن خوانی کشیدم پیش اهل روزگارذوقهای گونه گون در وی ز انواع نعم
Qit'a 40بعالم گفتم ای ظالم چرا مشغول خود گردیبزرگی را که من از مخلصان صادق اویم
Qit'a 41تعرضی بفلک دوش کردم و گفتمکه ای نیافته کس از تعرض تو امان
Qit'a 42فضیلت نسب و اصل خارج ذاتستبفضل غیر خود ای سفله افتخار مکن
Qit'a 43وقت سحر سوی چمن انداختم گذرتا رفع گردد از گل و سبزه ملال من
Qit'a 44دی کرد التماس ز من پاک گوهریکای رند بهر ما صفت زاهدان مگو
Qit'a 45اگر چه داشت ز کیفیت جمیع لغتخبر ز غایت عرفان صفای طبع نبی
Qit'a 46فریاد ازین سپهر ستمگر که در جهانهرگز نگشته شاد ز دوران او دلی
Rubai 1ای کرده بلطف خود مکرم ما راوز خاک سیه ساخته آدم ما را
Rubai 2ای معرفتت وسیله خلقت مالطف تو خمیر مایه طینت ما
Rubai 3گر اهل دلی بده رضایی بقضااز دایره رضا منه بیرون پا
Rubai 4عشق تو که آزرد دل زار مراپر ساخت ز خون دیده خونبار مرا
Rubai 5ای شیفته عشق تو جان و دل ماآمیخته شوق تو آب و گل ما
Rubai 6ای زلف تو سرمایه رسوایی ماعشق تو بهار گل شیدایی ما
Rubai 7ماییم که نیست هیچ کس همدم ماما در غم کس نه ایم و کس در غم ما
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.