Safavid era
بهار شد که ببندند در گلستان راشکوفه پنبه شود گوش باغبانان را
Ghazal 6330مرا ز لاله چراغ نظر شود روشنز قرب سوخته جانان شرر شود روشن
Ghazal 6331رواق چرخ شد از شمع کلک من روشنکه دیده است ز یک شمع نه لگن روشن؟
Ghazal 6332نظر به زلف و خط آن بهشت سیما کنشکسته قلم صنع را تماشا کن
Ghazal 6333به آب و گل چه فرو رفته ای نظر وا کنازین خرابه چو سیلاب رو به دریا کن
Ghazal 6334شکوه عشق جهانگیر را تماشا کندلی ز سنگ کن این شیر را تماشا کن
Ghazal 6335حضور می طلبی سینه را مصفا کنگهر پرست تو گنجینه را مصفا کن
Ghazal 6336بپوش چشم ز وضع جهان و عشرت کنببند در به رخ کاینات و وحدت کن
Ghazal 6337دمید صبح، سر از خواب بیخودی برکنز اشک گرم می آتشین به ساغر کن
Ghazal 6338ترا که گفت وطن زیر چراغ اخضر کن؟درین محیط پر از خون چو نوح لنگر کن
Ghazal 6339کرم به ابر سبکدست همچو عمان کنتمام روی زمین را رهین احسان کن
Ghazal 634لبت به خون جگر شسته روی مرجان راخط تو ساخته خس پوش، آب حیوان را
Ghazal 6340قدم ز خویش برون نه فلک سواری کنبکش به جیب سر خود کلاهداری کن
Ghazal 6341به رنگ سرو درین باغ زندگانی کنبریز بار ز خود، ترک شادمانی کن
Ghazal 6342به هر چه رنگ کنی می شود سفید آخربه جز سیاهی دل موی را خضاب مکن
Ghazal 6343ز باده توبه در ایام نوبهار مکنبه اختیار، پشیمانی اختیار مکن
Ghazal 6344هوای جام صبوح و می شبانه مکندل چو کعبه خود را شرابخانه مکن
Ghazal 6345صبا برون نرود از غبار خاطر منفزون ز برگ درخت است بار خاطر من
Ghazal 6346زمین به لرزه درآید ز دل تپیدن منشود سپهر زمین گیر از آرمیدن من
Ghazal 6347به تن علاقه ندارد روان ساده منبرنده است چو تیغ آب ایستاده من
Ghazal 6348اگر به سوخته جانی رسد شراره منامید هست که روشن شود ستاره من
Ghazal 6349ز جوش نشأه به تنگ آمده است شیشه منز زور باده به سنگ آمده است شیشه من
Ghazal 635ببین به دور لبش خط عنبرافشان راکه چون شراب برون داده راز پنهان را
Ghazal 6350هلاک جلوه برق است آشیانه منبغل چو موج گشاید به سیل خانه من
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.