Safavid era
مخور ز حرف خنک بر دماغ سوختگانحذر کن از دل پر درد و دماغ سوختگان
Ghazal 6309دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلانکه را بود جگر کارزار زنده دلان؟
Ghazal 631به هر که هر چه ضرورست داده اند آن رابس است آب دهن آسیای دندان را
Ghazal 6310اگر چه خاک کند کشته از نظر پنهانز کشتگان تو شد خاک سر به سر پنهان
Ghazal 6311نمی شود سخن راست در دهان پنهانکه تیر را نکند خانه کمان پنهان
Ghazal 6312زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشننسیم پیش خرام تو بوی پیراهن
Ghazal 6313به آه گرم ز خود پاک می توان رفتنازین کمند به افلاک می توان رفتن
Ghazal 6314سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتنبود به گوش گران حرف بی صدا گفتن
Ghazal 6315به درد و داغ توان گشت کامیاب سخنبه قدر گریه و آه است آب و تاب سخن
Ghazal 6316گشوده است در فیض رخنه دیواربه باغبان چه ضرورست دردسر دادن؟
Ghazal 6317خوش است مشق قناعت ز بوریا کردنبه خواب، مخمل بی درد را رها کردن
Ghazal 6318ز دور تا بتوان سیر گلستان کردنبه شاخ گل ز ادب نیست آشیان کردن
Ghazal 6319گرفتم این که نظر باز می توان کردنبه بال چشم چه پرواز می توان کردن؟
Ghazal 632احاطه کرد خط آن آفتاب تابان راگرفت خیل پری در میان سلیمان را
Ghazal 6320ز عشق صبر تمنا نمی توان کردنقرار در دل دریا نمی توان کردن
Ghazal 6321خجل ز کوشش تدبیر بایدم بودناسیر پنجه تقدیر بایدم بودن
Ghazal 6322مرا که دست به خواب است وقت گل چیدنچه دل گشایدم از گرد باغ گردیدن؟
Ghazal 6323زکات صحت جسم است خسته پرسیدننگاهبانی عمرست پیش پا دیدن
Ghazal 6324خوش است فصل بهاران شراب نوشیدنبه روی سبزه و گل همچو آب غلطیدن
Ghazal 6325ز سینه غم به می ناب می توان چیدنگل نشاط ازین آب می توان چیدن
Ghazal 6326مباش درصدد بی شمار خندیدنکه صبح باخت نفس از دوبار خندیدن
Ghazal 6327مکن تعجب اگر شد چراغ ما روشنچراغ زنده دلان را کند خدا روشن
Ghazal 6328چنان که سرمه سواد نظر کند روشنمرا نظاره خط چشم تر کند روشن
Ghazal 6329ز نور شمع چه مقدار جا شود روشن؟خوش آن چراغ کز او هر سرا شود روشن
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.