Ghazal 6308

مخور ز حرف خنک بر دماغ سوختگانحذر کن از دل پر درد و دماغ سوختگان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6309

دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلانکه را بود جگر کارزار زنده دلان؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 631

به هر که هر چه ضرورست داده اند آن رابس است آب دهن آسیای دندان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6310

اگر چه خاک کند کشته از نظر پنهانز کشتگان تو شد خاک سر به سر پنهان

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6311

نمی شود سخن راست در دهان پنهانکه تیر را نکند خانه کمان پنهان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6312

زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشننسیم پیش خرام تو بوی پیراهن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6313

به آه گرم ز خود پاک می توان رفتنازین کمند به افلاک می توان رفتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6314

سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتنبود به گوش گران حرف بی صدا گفتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6315

به درد و داغ توان گشت کامیاب سخنبه قدر گریه و آه است آب و تاب سخن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6316

گشوده است در فیض رخنه دیواربه باغبان چه ضرورست دردسر دادن؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6317

خوش است مشق قناعت ز بوریا کردنبه خواب، مخمل بی درد را رها کردن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6318

ز دور تا بتوان سیر گلستان کردنبه شاخ گل ز ادب نیست آشیان کردن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6319

گرفتم این که نظر باز می توان کردنبه بال چشم چه پرواز می توان کردن؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 632

احاطه کرد خط آن آفتاب تابان راگرفت خیل پری در میان سلیمان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6320

ز عشق صبر تمنا نمی توان کردنقرار در دل دریا نمی توان کردن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6321

خجل ز کوشش تدبیر بایدم بودناسیر پنجه تقدیر بایدم بودن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6322

مرا که دست به خواب است وقت گل چیدنچه دل گشایدم از گرد باغ گردیدن؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6323

زکات صحت جسم است خسته پرسیدننگاهبانی عمرست پیش پا دیدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6324

خوش است فصل بهاران شراب نوشیدنبه روی سبزه و گل همچو آب غلطیدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6325

ز سینه غم به می ناب می توان چیدنگل نشاط ازین آب می توان چیدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6326

مباش درصدد بی شمار خندیدنکه صبح باخت نفس از دوبار خندیدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6327

مکن تعجب اگر شد چراغ ما روشنچراغ زنده دلان را کند خدا روشن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6328

چنان که سرمه سواد نظر کند روشنمرا نظاره خط چشم تر کند روشن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6329

ز نور شمع چه مقدار جا شود روشن؟خوش آن چراغ کز او هر سرا شود روشن

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.