Nature and spring
تا توان خاموش بودن دم نمی باید زدنعالم آسوده را بر هم نمی باید زدن
Ghazal 6035تا به کی پوشیده از همصحبتان ساغر زدن؟در گره تا چند آب خویش چون گوهر زدن؟
Ghazal 6036چند حرف آب و نان چون مردم غافل زدن؟تا به کی بر رخنه دیوار زندان گل زدن؟
Ghazal 6037بخیه تا کی بر لباس تن ز آب و نان زدن؟از بصیرت نیست گل بر رخنه زندان زدن
Ghazal 6039استخوان من اگر رزق هما خواهد شدنسایه بال هما ابر بلا خواهد شدن
Ghazal 6040عاقبت این مرغ وحشی زین قفس خواهد شدنبا نواسنجان قدسی همنفس خواهد شدن
Ghazal 6042ای که چون گل خنده بر اوضاع عالم می زنیمستعد گوشمال خار می باید شدن
Ghazal 6044در حضور بلبلان خاموش می باید شدنهمچو شاخ گل سراپا گوش می باید شدن
Ghazal 6049چند سرگردان درین دریای بی لنگر شدن؟چون حباب از پرده ای در پرده دیگر شدن
Ghazal 6053زندگی بخشا! روان چند کس خواهی شدن؟کشته بسیارست، جان چند کس خواهی شدن؟
Ghazal 6054چند با من سرکش ای سرو روان خواهی شدن؟چند بار از بی بری بر باغبان خواهی شدن؟
Ghazal 6056غنچه سان مهر خموشی بر لب گفتار زنیا چو لب وا کردی از هم غوطه ها در خار زن
Ghazal 6059نیستی کوه گران، بر سیر پشت پا مزندامن خود را گره بر دامن صحرا مزن
Ghazal 6063می گدازد شیشه دل را می رنگین حسندل ز ساغر می برد صهبای دل شیرین حسن
Ghazal 6065چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کناین بنای سست پی را آهنین بنیاد کن
Ghazal 6066روز چون روشن شود زان روی انور یاد کنشب چو گردد تیره زان زلف معنبر یاد کن
Ghazal 6067با کمند زلف تسخیر دل افگار کناین کهن اوراق را شیرازه از زنار کن
Ghazal 6068زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کنچون چراغ روز، گل را در نظر بی نور کن
Ghazal 6069بهر معنی های رنگین لفظ را پرداز کنباده شیراز را در شیشه شیراز کن
Ghazal 607گداخت دیدن آن روی بی نقاب مراچو نخل موم، نمی سازد آفتاب مرا
Ghazal 6070مطربا صبح است، قانون صبوحی ساز کندانه دل را سپند شعله آواز کن
Ghazal 6071سینه را از آرزو چون بی نیازان پاک کناز دل بی مدعا خون در دل افلاک کن
Ghazal 6073صبح شد ساقی بیا فکر من افتاده کناز می چون آفتاب این سنگ را بیجاده کن
Ghazal 6075ای دل از پست و بلند روزگار اندیشه کندر برومندی ز قحط برگ و بار اندیشه کن
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.