Nature and spring
ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کنحشر خواب آلودگان از نعره مستانه کن
Ghazal 6078گر طلبکار حضوری لب به غیبت وامکنعیب خود پوشیده و از دیگران پیدا مکن
Ghazal 6083بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکنخشک مغزی در بهار جانفزای خط مکن
Ghazal 6085دل غمین ز اندیشه روزی درین عالم مکنبهر گندم پشت بر فردوس چون آدم مکن
Ghazal 6094دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست منآه کان آهوی وحشی جست باز از دست من
Ghazal 6095می گذشت از پرده های آسمان فریاد منبرنمی آید کنون از آشیان فریاد من
Ghazal 6097چون زند موج حلاوت کلک شکر بار منپسته خندان شود لب بسته از گفتار من
Ghazal 6098نست چون مژگان بلند و پست در گفتار منتیر یک ترکش ز همواری بود افکار من
Ghazal 6099چند گردد قسمت افسردگان گفتار من؟تا به کی تلقین خون مرده باشد کار من؟
Ghazal 6101آه می دزدد نفس در سینه افگار منغنچه می خسبد نسیم صبح در گلزار من
Ghazal 6103مغز را آشفته می سازد دل پر شور منپنبه برمی دارد از مینا می منصور من
Ghazal 6104دست کوته کرد زلف یار از تسخیر منریخت از زور جنون شیرازه زنجیر من
Ghazal 6106دل ز کاهش واصل آن یار جانی شد ز مناین زمینی از ریاضت آسمانی شد ز من
Ghazal 6108از جفای چرخ نالیدن نمی آید ز منگوش خصم سفله تابیدن نمی آید ز من
Ghazal 6109بلبلم اما رسد بر لاله و گل ناز مندست گلچین می رود از کار از آواز من
Ghazal 611گرفتگی دل از چشمِ روشن است مراگره به رشته ز پیوندِ سوزن است مرا
Ghazal 6113بس که دارد گرد کلفت چهره احوال منروی می مالد به خاک آیینه را تمثال من
Ghazal 6115سر نمی پیچد ز اشک لاله گون مژگان منپنجه با دریای آتش می زند مرجان من
Ghazal 6117با سیه چشمان بود بزم می گلگون منساغر از ناف غزالان می زند مجنون من
Ghazal 612ز عشق، سینه پر داغ گلشنی است مرابه باغ خلد ز هر داغ روزنی است مرا
Ghazal 6120اهل معنی گرچه خاموشند از تحسین منغوطه در خون می زنند از معنی رنگین من
Ghazal 6121عشقبازی بود دایم در جهان آیین منچون سمندر بود از آتش بستر و بالین من
Ghazal 6127آن که ننشیند کنون از ناز در پهلوی منتکیه گاهش بود در مستی سر زانوی من
Ghazal 6129کی به سنگ از مغز مجنون می رود سودا برون؟چون برد انجم سیاهی از دل شبها برون؟
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.