Nature and spring
قدم برون مگذار از حصار خاموشیکه خواب امن بود در دیار خاموشی
Ghazal 6865قرار گیر به دارالقرار درویشیکه انقلاب ندارد دیار درویشی
Ghazal 6866حضور فرش بود در جهان درویشیسر نیاز من و آستان درویشی
Ghazal 6869ز عشق شد همه غم های بی شمار یکییکی هزار شد چون شود هزار یکی
Ghazal 687می فارغ از جهان مکرر کند ترادر هر پیاله عالم دیگر کند ترا
Ghazal 6870گذشت عمر و تو مست شراب گلرنگیدمید صبح و تو چون سبزه در ته سنگی
Ghazal 6871ز ماه رنگ نبازد کتان بیرنگیشکستگی نبود در جهان بیرنگی
Ghazal 6873زبان شکوه اگر همچو خار داشتمیهمیشه خرمن گل در کنار داشتمی
Ghazal 6874تو قدر درد و غم جاودان چه می دانی؟حضور عافیت رایگان چه می دانی؟
Ghazal 6876ز من مدار توقع سخن از انجمنیکه نیست باعث گفتار چشم خوش سخنی
Ghazal 6877چه خون که در جگر ماه و آفتاب کنیرخ لطیف چو گلرنگ از شراب کنی
Ghazal 6881برون نیامده از خویشتن سفر نکنیز خویش تا نبری راه عشق سرنکنی
Ghazal 6882صفای وقت درین خاکدان چه می خواهی؟گهر ز دامن ریگ روان چه می خواهی؟
Ghazal 6885فکنده شور محبت مرا به صحراییکه موج می زند از هر کنار دریایی
Ghazal 6888نماند دشت جنون را رمیده آهوییکه پیش وحشت من ته نکرد زانویی
Ghazal 6889ای آن که دل به ابروی پیوسته بستهایغافل مشو که در ته طاق شکستهای
Ghazal 6891از زهر چشم، چشم من زار بسته ایراه عیادت از چه به بیمار بسته ای؟
Ghazal 6892طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایبرخاست شور حشر و تو کاهل نشسته ای
Ghazal 6895از مردمان اگر چه کناری گرفته ایاین گوشه را برای شکاری گرفته ای
Ghazal 6896در خاک و خون کشید مرا ترکزادهایمژگان به نازبالش دل تکیه دادهای
Ghazal 6897ای آن که دل به عمر سبکرو نهادهایدر رهگذار سیل میان را گشادهای
Ghazal 6902بی پرده رو در آینه ما نکرده ایخود را چنان که هست تماشا نکرده ای
Ghazal 6903دارم ز اشک گرم دل تاب خورده ایچون خار و خس تپانچه سیلاب خورده ای
Ghazal 6904ای دل چه در قلمرو میخانه مانده ایحیران می چو دیده پیمانه مانده ای
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.