Ghazal 6966

به روی گرم اگر تابنده باشیچراغ مردم بیننده باشی

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6971

مکن ای بی وفا ناآشناییدر آتش سوخت گل از بی وفایی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6978

یا غمم را شمار بایستییا جهان غمگسار بایستی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6986

در نظر هر که داد عشق تواش سروریملک سلیمان بود حلقه انگشتری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6992

ای از خراباتت زمین دُرد ته پیمانه‌ایدر پای شمعت آسمان پرسوخته پروانه‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 700

روی تو سوخته است دل لاله زار رادر غنچه کرده است حصاری بهار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 701

دیوانه کرد سبزه خطت بهار رادر خاک و خون کشید رخت لاله زار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 702

دریاب صبح فیض نسیم بهار رادر دیده جا ده این نفس بی غبار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 703

در آتش است نعل، نسیم بهار رارنگ ثبات نیست گل اعتبار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 710

حاجت به خون گرم جگر نیست داغ راروغن ز خود بود گهر شبچراغ را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 711

پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ رادایم ستاره سوخته باشد پلنگ را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 714

نتوان به خواب کرد مسخر خیال راجز پیچ و تاب نیست کمند این غزال را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 718

پیچیده است دست تو دست کلیم رادر حقه کرده لعل تو در یتیم را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 721

می در پیاله خون جگر می شود مراباد مراد، موج خطر می شود مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 722

سودا به کوه و دشت صلا می‌دهد مراهر لاله‌ای پیالهٔ جدا می‌دهد مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 723

از آفتاب عشق نگردید رنگ منآتش چه پختگی به ثمر می دهد مرا؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 726

از گرد خط، فزود محبت به دل مراپای به خواب رفته فرو شد به گل مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 727

از بس گرفت تنگی دل در میان مرادر کام همچو غنچه نگردد زبان مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 728

از بس گرفت تنگی دل در میان مرادر کام همچو غنچه نگردد زبان مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 731

از کار رفته دست چو دست سبو مراریزند می چو شیشه مگر در گلو مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 733

از باده چون کند عرق آلود ماه رادر چشم آفتاب بسوزد نگاه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 734

رویت ز هاله حلقه کند نام ماه رادلسرد از آفتاب کند صبحگاه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 735

طاعت کند سرشک ندامت گناه راریزش سفید می کند ابر سیاه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 742

دل خود به خود شکسته شود عشق پیشه راسنگ است در بغل می پر زور شیشه را

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.