Nature and spring
مست جام حسن یارم وز دو چشمش پرخمارساقیا این مست را پیمانه دردی بیار
Ghazal 151دوش باز آمد به برج آن طالع ماهم دگردولتم شد یار و بخت سعد همراهم دگر
Ghazal 156اگر او او نماید ید رخ چون مه مه و خور خورشود ود از جمالش لش مه و خور خور منور ور
Ghazal 158ای ز آفتاب رویت روز جهان منوروی از نسیم زلفت کون و مکان معطر
Ghazal 159بر سینه من ناوک مژگان زدهای بازدر جان و دلم آتش هجران زدهای باز
Ghazal 160بر سر کوی تو دارم سر سربازی بازصید شد مرغ ظفر، چون نکند بازی باز؟
Ghazal 163ای صورت جمالت بر لوح جان منقشهستم ز فکر زلفت آشفته و مشوش
Ghazal 164باطن صافی ندارد صوفی پشمینه پوشدست ما و دامن دردی کشان جرعه نوش
Ghazal 165رشته پرتاب جان تا چند سوزانم چو شمعترسم از دل سر برآرد آتش جانم چو شمع
Ghazal 166میکشد دل یک طرف خط تو کاکل یک طرفخال مشکین یک طرف زلف چو سنبل یک طرف
Ghazal 168ای صبا هست رخ یار به غایت نازکلب فرو بند و نگه دار به غایت نازک
Ghazal 171ای از لب تو تنگ شکر آمده به تنگروی تو کرده لاله و گل را خجل به رنگ
Ghazal 172این چه چشم است این چه ابرو این چه زلف است این چه خال؟در مقام خویش هر یک دلبری صاحب کمال
Ghazal 173در ضمیرم روز و شب نقش تو میبندد خیالجز تو نقشی در خیالم صورتی باشد محال
Ghazal 174خرامان میرود دلبر به بستان وقت گل گل گلبه رخ گل گل به لب مل مل به قد چون سرو سنبل بل
Ghazal 176بر من جفا ز غمزه یار است والسلامخون در دلم ز جور نگار است والسلام
Ghazal 178صورت رحمان من آن روی نکو دانستهامچشمهٔ حیوان ز آب روی او دانستهام
Ghazal 180تا منور شد ز خورشید رخ او دیدهامدر همه اشیا ظهور صورت او دیدهام
Ghazal 184به بوی زلف مشکینت گرفتار صبا بودمچه دانستم من خاکی که عمری باد پیمودم
Ghazal 195شبی چون شمع می خواهم که پیش یار بنشینمولی آن روز دولت کو که با دلدار بنشینم
Ghazal 199چشم ما بینا به حق شد، ما به حق بینا شدیمصورت خود یافتیم آیینه اشیا شدیم
Ghazal 208ای جمالت گشته پیدا در نهان خویشتنوی رخت گردیده پیدا در عیان خویشتن
Ghazal 209به کوی یار میباید به چشم خونفشان رفتنکه دست خشک نتوان جانب آن آستان رفتن
Ghazal 211تو رسم دلبری داری و دانی دلبری کردنولیکن من ز تو مشکل توانم دل بری کردن
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.