Nature and spring
ای روی تو از تازه گل بر بر بهوز چین و خطا و خلُّخ و از بربر به
Rubai 151خندان به دو رخ، گلِ بدیع آوردیکهاندر مه دی، فصل ربیع آوردی
Rubaiyat, 155ابریست که خون دیده بارد غم توزهریست که تریاک ندارد غم تو
Rubai 156آنی که به لطف، تو سراسر نمکیچون بر گل تازه برچکیده نمکی
Rubaiyat, 162ای دست تو دست من به دستان بستهبا زلف تو عهد بتپرستان بسته
Rubai 163در وقت بهار جز لب جوی مجویجز وصف رخ یار سمنروی مگوی
Rubaiyat, 165می خورد به پاییز درخت از ژالهشد مست و شکوفه میکند یک ساله
Ghazal 4در فغانم از دل دیر آشنای خویشتنخو گرفتم همچو نی با نالههای خویشتن
Rubaiyat, 183جسمی دارم دلی خراب اندر ویجانی دارم هزار تاب اندر وی
Ghazal 9ساقیا آمد به جوش از شوق لعلت جان ماخضر مایی، می بیار از چشمه حیوان ما
Ghazal 15ای رموز لوح رویت عنده امالکتابکرده طی پیش جمالت نامه حسن آفتاب
Ghazal 17چون گشودم فال بخت از مصحف روی حبیبآیت نصر من الله آمد و فتح قریب
Ghazal 24عشق تو گرفتار تو داند که چه درد استجانی که ندارد سر این درد، نه مرد است
Ghazal 27امشب از روی تو مجلس را ضیایی دیگر استدیدهها را نور و دلها را صفایی دیگر است
Ghazal 29گفتمش زلف تو مأوایی خوش استگفت خوبان را همه جایی خوش است
Ghazal 30ای که از فکر تو پیوسته سرم در پیش استدل من بی لب لعل نمکینت ریش است
Ghazal 32مطلع انوار زلفت مسکن جان و دل است«رب انزلنی » بیان آن مبارک منزل است
Ghazal 39چشم بیمار تو تا مست و خراب افتاده استدر سر من هوس جام و شراب افتاده است
Ghazal 46مطلع نور تجلی آفتاب روی اوستلیلة القدری که می گویند هست آن موی اوست
Ghazal 47بیار باد صبا شمه ای ز طره دوستکه آفتاب جهانتاب زیر سایه اوست
Ghazal 48الله الله این چه نور است آفتاب روی دوستاین چنین رویی به وجه الله اگر آری نکوست
Ghazal 49لوح محفوظ است پیشانی و قرآن روی دوست«کل شی ء هالک » لاریب اندر شأن اوست
Ghazal 51مشرک بی دیده کی احوال ما داند که چیستمرد حق بین معنی سر خدا داند که چیست
Ghazal 54جانا بیا که صحبت جان بی تو هیچ نیستناز و نعیم هر دو جهان بی تو هیچ نیست
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.