Nature and spring
بهار آمد بهار آمد بهارِ سبزپوش آمدرها کن فکر خام ای دل که می در خُم به جوش آمد
Ghazal 115کیست که از ره کرم حاجت ما روا کندواقف حال ما شود، چاره کار ما کند
Ghazal 116تشبیه رویت آن که به گل یاسمن کندچشم از رخت بگو به گل و یاسمن کند
Ghazal 117دل فغان از جورت ای جان حاش لله چون کند؟بنده داد از دست سلطان حاش لله چون کند؟
Ghazal 118یار ما صاحب حسن است جفا چون نکندمی کند، خوب، جفا دلبر ما، چون نکند
Ghazal 119چشمی که جز مطالعه روی او کندآن به که بر جهان در منظر فرو کند
Ghazal 120ماه بدر از روی خورشیدم حکایت میکندوین سخن در جان اهل دل سرایت میکند
Ghazal 122صاحب نظران قیمت سودای تو دانندخورشیدپرستان سبق عشق تو خوانند
Ghazal 124آنجا که وصف سرو گل اندام ما کنندجانها به جای جامه به بویش قبا کنند
Ghazal 126سر چه باشد که نثار قدم یار کنندیا دل و دین به چه ارزد که در این کار کنند
Ghazal 127دردمندان تو اندیشه درمان نکنندمستمندان غمت فکر سر و جان نکنند
Ghazal 129حق بین نظری باید تا روی مرا بیندچشمی که بود خودبین، کی روی خدا بیند
Ghazal 133بازآ که بی رویت شدم سیر از جهان و جان خودیارب مبادا هیچ جان دور از بر جانان خود
Ghazal 135آفتاب روی یار از مطلع جان رخ نمودیا مه من از شب زلف پریشان رخ نمود
Ghazal 136گر ماه من شبی چون تابان قمر برآیدباشد سر زوالش خورشید اگر برآید
Ghazal 137شبی که ماه من از مطلع جمال برآیدمه تمام ببینی که با کمال برآید
Ghazal 139مقام عشق مهرویان دل پردرد میبایددل پردرد جانبازان ز هستی فرد میباید
Ghazal 140مرا خون هست از چشمم، می و ساغر نمیبایدچنین مخمور و مستی را مِیِ دیگر نمیباید
Ghazal 141بیا که بیتو مرا این جهان نمیبایدبه جز وصال تو ما را جنان نمیباید
Ghazal 142آن کو نظر به روی تو کرد و خدا ندیدمحروم شد زجنت و حور و لقا ندید
Ghazal 143کشته عشق ترا گر خونبها خواهد رسیددم از این معنی زدن اول مرا خواهد رسید
Ghazal 145ساقی سیمین برآمد باده میباید کشیدحرف رندی بر سر سجاده میباید کشید
Ghazal 146شرح غم دل ما با یار ما که گوید؟گر محرمی نباشد جان غصه با که گوید؟
Ghazal 148کفر زلفت گر نهد بر سر مرا یکبار بارنیست ایمانم اگر باشد مرا زان بار بار
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.