Nature and spring
هر که با جام می لعل لبش همدم نیستدر حریم حرم حرمت ما محرم نیست
Ghazal 58نرنجم از تو گرت سوی ما نگاهی نیستگناه بخت من است این ترا گناهی نیست
Ghazal 59خلاف خوی رضا، یار ما گرفت و گذاشتنقیض و عکس وفا و جفا گرفت و گذاشت
Ghazal 61ای که بردی تو به خوبی گرو از حور بهشتمصحف روی تو را خامه تقدیر نوشت
Ghazal 63خون ببار از مژه ای دیده! که دلدار برفتمونس جان و قرار دل بیمار برفت
Ghazal 64هر که را اندیشه زلف تو در دل جا گرفتچون سر زلفت وجودش مو به مو سودا گرفت
Ghazal 68گر به می تشنه شود آن لب باریک مزاجنوش کن شربت ماء العنب از جام زجاج
Ghazal 70می روم با درد و حسرت از دیارت، خیر باددل به خدمت می گذارم یادگارت خیر باد
Ghazal 71رفتم اینک از سر کوی تو ای جان! خیر بادزحمتی گر بود کردم بر تو آسان خیر باد
Ghazal 73تا از لب و چشم تو به عالم خبر افتادصد صومعه ویران شد و صد خانه برافتاد
Ghazal 74تا پرده ز رخسار چو ماه تو برافتاداز پرده بسی راز نهانی به در افتاد
Ghazal 77ماه نو چون دیدم ابروی توام آمد به یادچون نظر کردم به گل، روی توام آمد به یاد
Ghazal 79گل صدبرگ من سنبل بر اطراف سمن داردرخ یار من از نسرین خطی بر نسترن دارد
Ghazal 81احوال درد ما بر درمان که میبرد؟وین تشنه را به چشمه حیوان که میبرد؟
Ghazal 85از تو خوبی طمع مهر و وفا نتوان کردگله با وصل گل از خار جفا نتوان کرد
Ghazal 86قاصدی کو تا به جان پیغام دلدار آوردیا هوایی کز نسیم طره یار آورد
Ghazal 88گر سعادت نظری بر من زار اندازدبر سرم سایه سرو قد یار اندازد
Ghazal 90مشتاق گل از سرزنش خار نترسدجویان رخ یار ز اغیار نترسد
Ghazal 91بر دلم هردم جفای بیوفایی میرسدوه که بر جان من از هر سو بلایی میرسد
Ghazal 95شب قدر بی قراران سر زلف یار باشدمه عید نیکبختان رخ آن نگار باشد
Ghazal 96مأوای غمت جز دل پردرد نباشدتشریف بلا جامه هر مرد نباشد
Ghazal 101ای که رخت به روشنی غیرت آفتاب شدخفته ز شرم مردمی چشم خوشت به خواب شد
Ghazal 102مهر رخسار تو داغ عشق بر دل میکشدسنبل زلف تو، مه را در سلاسل میکشد
Ghazal 106تا فضل خدا بر صفت ذات برآمدمطلوب میسر شد و حاجات برآمد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.