Ghazal 3545

کاهلانی که درین ره به هوس می آینددو قدم راه نپیموده به پس می آیند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3551

تا به کی مردم چشمم هدف خار بود؟رگ من جاده نشتر آزار بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3559

تا حیا سرمه کش نرگس جادوی تو بودشبنم خلد نظر باز گل روی تو بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3567

شب که روی تو ز می در عرق افشانی بوددل سراسیمه تر از کشتی طوفانی بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3571

مکن از بخت شکایت که وبالش می‌بودپای طاووس اگر چون پر و بالش می‌بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3574

می شود آب روان چون به رگ تاک رودصرفه آب در آن است که در خاک رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3575

یاد آن جلوه مستانه کی از دل برود؟این نه موجی است که از خاطر ساحل برود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3577

دل آگاه به هر شورشی از جا نرودآب گوهر بسر از جوشش دریا نرود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3606

عشق را پرده ناموس نگهبان نشودبادبان پرده مستوری طوفان نشود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3609

به سخن دعوی بی اصل مبرهن نشودحرف کج راست به زور رگ گردن نشود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3610

مانع گرمروان ساعت سنگین نشودسیل از کوه گرانسنگ به تمکین نشود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3629

دلبری از خم گیسوی سخن می آیدبوی فیض از گل شب بوی سخن می آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3630

گر خس و خار ز گرداب برون می آیدخواجه از عالم اسباب برون می آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3635

آب در دیده پیمانه می می آیداین چه شورست که از کوچه نی می آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3640

از تماشا دل افسرده ما نگشایدگره از غنچه پیکان به صبا نگشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3641

تا به مژگان نرسد اشک، نظر نگشایداز صدف تا نرود، چشم گهر نگشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3654

هرکه آسودگی از عالم امکان جویدثمر از بید و گل از خار مغیلان جوید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3655

غیر کی پیش تو پیغام مرا می گوید؟غرض آلود کجا حرف بجا می گوید؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3656

دست اسباب بگیرید و به سیلاب دهیدبه دل جمع، دگر داد شکر خواب دهید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3658

خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو دادز سر گذشت و به دنبال این بلا افتاد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3669

به درد و داغ دل بیقرار می چسبدشرر به سوخته بی اختیار می چسبد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3672

شبی ستاره دولت به بام ما افتدکه از لب تو شرابی به جام ما افتد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3687

خوشا سعادت آن دل که آب می‌گرددکه شبنم آینه آفتاب می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3688

گل عذار تو بی‌آب و تاب می‌گرددسواد زلف تو موج سراب می‌گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3693

فلک ز لنگر من باوقار می گرددزمین ز سایه من بیقرار می گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3698

ز نوبهار کجا گل شکفته می گردد؟گل از ترانه بلبل شکفته می گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3704

نمرده، عمر کسی جاودان نمی‌گرددخراب تا نشود این دکان نمی‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3705

جهان حیات کسی را ضمان نمی‌گرددکه مصدر اثری در جهان نمی‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3706

بغیر اشک که راه نگاه من بنددکه دیده قافله ای چشم راهزن بندد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3711

جز آن دهن که ازو خنده سر برون آردکه دیده پسته که از خود شکر برون آرد؟

Saib TabriziGhazal1 min