Ghazal 6519

ز گل فزود مرا خارخار خنده توکه نیست خنده گل در شمار خنده تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6532

از گِرد خط گرفته، مباد آفتاب توچندان که خاک اوست روان باد آب تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6556

بوالهوس از خط نظر پوشید زان روی چو ماهخط به چشم بی سوادان می کند عالم سیاه

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6571

در گلستان برگ عیش اندوختم بی فایدهچون گل از جمعیت خود سوختم بی فایده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6574

در دل من رشته آمال می گردد گرهزلف در این تنگنا چون خال می گردد گره

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6583

به ساغر نقل کرد از خم شراب آهسته آهستهبرآمد از پس کوه آفتاب آهسته آهسته

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6590

که یارب گرم در رخسار آن نازک میان دیده؟که آن موی کمر چون موی آتش دیده پیچیده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6604

بر آن عذار نه زلف مشوش افتادهکه موج بر رخ صهبای بی غش افتاده

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6610

ز بس لب تو به ابرام می دهد بوسهبه کام تلخی دشنام می دهد بوسه

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6612

روشن ز نور صدق بود جان صبحگاهبی وجه نیست چهره خندان صبحگاه

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6616

ای عالم از ظهور صفاتت عیان شدهبست و گشاد دست تو دریا و کان شده

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6624

کی بخت خفته وا کند از کار ما گره؟از رشته هیچ کس نگشاید به پا گره

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6635

از ناله نسیمیش به بستان نرسیدهاز گریه غباریش به دامان نرسیده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6636

تا دیده خود کرد چو دستار شکوفهبرکرد سر از پیرهن یار شکوفه

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6637

در مجمع ما نیست کسی را غم خانهچون ریگ روان قافله ماست روانه

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6644

خراب گشت ز می زاهد شراب ندیدهکه تاب آب ندارد سفال تاب ندیده

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6646

مباش از سخن سخت در شکست پیالهکه بهتر از ید بیضاست پشت دست پیاله

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6650

کیستم من؟ مشت خار در محیط افتاده‌ایدل به دریا کرده ای، کشتی به طوفان داده‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6653

می فشانم آستین بر افسر گوهرنگارتا سرم را زیر پای خوش خرام آورده ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6658

نیست در مغز زمین چون گردبادم ریشه ایجز سفر در دل نمی گردد مرا اندیشه ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6662

هر که دارد با پریزادان معنی خلوتیهمچو مارش می گزد هر حلقه جمعیتی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6663

از شراب لعل تا رخسار را افروختیهر که را بود آرزوی خام در دل سوختی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6666

سرو من گر بر سر خاک شهیدان آمدیدعوی خون هم درین عالم به پایان آمدی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6672

گر به چشم پاک در صنع الهی بنگریکعبه مقصود را در هر سیاهی بنگری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6673

می کند تن هم دل بی تاب را گردآوریمشت خاکی گر کند سیلاب را گردآوری

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6702

چشم خونبارست ابر نوبهار زندگیآه افسوس است سرو جویبار زندگی

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6704

بر سر آب است بنیاد جهان زندگیتا بشویی دست زود از خاکدان زندگی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6707

خط حجاب آن رخ گلرنگ شد یکبارگیدستگاه بوسه ما تنگ شد یکبارگی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6710

گرچه خالی کردم از خون صد ایاغ از تشنگیدل همان در سینه سوزد چون چراغ از تشنگی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6728

من به حال مرگ و تو درمان دشمن می کنیاین ستم ها چیست ای بی درد بر من می کنی؟

Saib TabriziGhazal1 min