Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ز گل فزود مرا خارخار خنده توکه نیست خنده گل در شمار خنده تو
Ghazal 6532از گِرد خط گرفته، مباد آفتاب توچندان که خاک اوست روان باد آب تو
Ghazal 6556بوالهوس از خط نظر پوشید زان روی چو ماهخط به چشم بی سوادان می کند عالم سیاه
Ghazal 6571در گلستان برگ عیش اندوختم بی فایدهچون گل از جمعیت خود سوختم بی فایده
Ghazal 6574در دل من رشته آمال می گردد گرهزلف در این تنگنا چون خال می گردد گره
Ghazal 6583به ساغر نقل کرد از خم شراب آهسته آهستهبرآمد از پس کوه آفتاب آهسته آهسته
Ghazal 6590که یارب گرم در رخسار آن نازک میان دیده؟که آن موی کمر چون موی آتش دیده پیچیده
Ghazal 6604بر آن عذار نه زلف مشوش افتادهکه موج بر رخ صهبای بی غش افتاده
Ghazal 6610ز بس لب تو به ابرام می دهد بوسهبه کام تلخی دشنام می دهد بوسه
Ghazal 6612روشن ز نور صدق بود جان صبحگاهبی وجه نیست چهره خندان صبحگاه
Ghazal 6616ای عالم از ظهور صفاتت عیان شدهبست و گشاد دست تو دریا و کان شده
Ghazal 6624کی بخت خفته وا کند از کار ما گره؟از رشته هیچ کس نگشاید به پا گره
Ghazal 6635از ناله نسیمیش به بستان نرسیدهاز گریه غباریش به دامان نرسیده
Ghazal 6636تا دیده خود کرد چو دستار شکوفهبرکرد سر از پیرهن یار شکوفه
Ghazal 6637در مجمع ما نیست کسی را غم خانهچون ریگ روان قافله ماست روانه
Ghazal 6644خراب گشت ز می زاهد شراب ندیدهکه تاب آب ندارد سفال تاب ندیده
Ghazal 6646مباش از سخن سخت در شکست پیالهکه بهتر از ید بیضاست پشت دست پیاله
Ghazal 6650کیستم من؟ مشت خار در محیط افتادهایدل به دریا کرده ای، کشتی به طوفان دادهای
Ghazal 6653می فشانم آستین بر افسر گوهرنگارتا سرم را زیر پای خوش خرام آورده ای
Ghazal 6658نیست در مغز زمین چون گردبادم ریشه ایجز سفر در دل نمی گردد مرا اندیشه ای
Ghazal 6662هر که دارد با پریزادان معنی خلوتیهمچو مارش می گزد هر حلقه جمعیتی
Ghazal 6663از شراب لعل تا رخسار را افروختیهر که را بود آرزوی خام در دل سوختی
Ghazal 6666سرو من گر بر سر خاک شهیدان آمدیدعوی خون هم درین عالم به پایان آمدی
Ghazal 6672گر به چشم پاک در صنع الهی بنگریکعبه مقصود را در هر سیاهی بنگری
Ghazal 6673می کند تن هم دل بی تاب را گردآوریمشت خاکی گر کند سیلاب را گردآوری
Ghazal 6702چشم خونبارست ابر نوبهار زندگیآه افسوس است سرو جویبار زندگی
Ghazal 6704بر سر آب است بنیاد جهان زندگیتا بشویی دست زود از خاکدان زندگی
Ghazal 6707خط حجاب آن رخ گلرنگ شد یکبارگیدستگاه بوسه ما تنگ شد یکبارگی
Ghazal 6710گرچه خالی کردم از خون صد ایاغ از تشنگیدل همان در سینه سوزد چون چراغ از تشنگی
Ghazal 6728من به حال مرگ و تو درمان دشمن می کنیاین ستم ها چیست ای بی درد بر من می کنی؟