Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
روی گرم لاله شد برق کتان توبه امسوخت استغفار را گل در دهان توبه ام
Ghazal 5293ماه مصرم در حجاب چاه کنعان مانده امشمع خورشیدم نهان در زیر دامان مانده ام
Ghazal 5296تا شده است از دوربینی عاقبتبین دیدهامدر ترازوی قیامت خویش را سنجیدهام
Ghazal 5304سالها گرد زمین چون آسمان گردیده امتا چنین صافی دل و روشن روان گردیده ام
Ghazal 5307داشت از طفلی جنون جا در دل آواره امبود از سنگ ملامت مهره گهواره ام
Ghazal 5319ساغر می کی بشوید گرد غم از سینهامهمچو جوهر ریشه کرده زنگ در آیینهام
Ghazal 5320نیست از گردون غباری بر دل بیکینهامجلوه طوطی کند زنگار در آیینهام
Ghazal 5321صاف چون صبح است با عالم دل بیکینهاممیتوان رو دید از روشندلی در سینهام
Ghazal 5324شد جهان پر نور تا دل را مصفا ساختمخاک یوسف زار شد تا سینه را پرداختم
Ghazal 5325گفتگوی عشق را من در میان انداختمطرح جوهر من به شمشیر زبان انداختم
Ghazal 5337شب که آن آیینه رو را در برابر داشتمطالع فغفور و اقبال سکندر داشتم
Ghazal 5347گر ز خود بیرون کسی فریادرس میداشتممیکشیدم ناله از دل تا نفس میداشتم
Ghazal 5348گر در اقلیم رضا کاشانهای میداشتمدر بهشت نقد اینجا خانهای میداشتم
Ghazal 5354از دل گم گشته خود گر نشان می یافتمیوسف خود را میان کاروان می یافتم
Ghazal 5356تا به زانو رفته پای من به گل از لای خمپای رفتن نیست ازمیخانه ام چون پای خم
Ghazal 5365گرچه چون مجنون زشور عشق صحرایی شدمخاررا دست حمایت از سبک پایی شدم
Ghazal 5367شد ز بیقدری غبار دیده ها شعر ترممهره گل گشت از گرد کسادی گوهرم
Ghazal 5370می شود از اشک چشم عاشق دیوانه گرمکز شراب تلخ گردد دیده پیمانه گرم
Ghazal 5371تا به کی بر دل زغیرت زخم پنهانی خورمباتو یاران می خورند و من پشیمانی خورم
Ghazal 5375سرو چون با آن قد استاده می آید به چشمسایه در زیر پا افتاده می آید به چشم
Ghazal 5381با تجرد چون مسیح آزار سوزن می کشممی کشد سرازگریبان زآنچه دامن می کشم
Ghazal 5382رخت ازین دنیای پر وحشت به یک سومی کشمخویش را در گوشه آن چشم جادو می کشم
Ghazal 5393یوسفستان گشت دنیا از نظر پوشیدنمیک گل بی خار شد عالم زدامن چیدنم
Ghazal 5403جرأتی کو تا تماشای گلستانش کنمچشم حیران را سفال خط ریحانش کنم
Ghazal 5404من نه آن نقشم که هر ساعت نگینی خوش کنمچون نسیم خوش نشین هردم زمینی خوش کنم
Ghazal 5413گر کند آن بیوفا از من جدایی، چون کنممن که از اهل وفایم بیوفایی چون کنم
Ghazal 5421گر ز دلتنگی لبی چون غنچه خندان میکنمترک سر زین رهگذر بر خویش آسان میکنم
Ghazal 5422چشم میپوشم نظر بر روی جانان میکنمدر وصال از دوربینی مشق هجران میکنم
Ghazal 5424پرده شرم حجاب امروز یک سو می کنمبا نقاب بی مروت کاریکرو می کنم
Ghazal 5426چند از غفلت به عیب دیگران گویاشومسرمه ای کو تا به عیب خویشتن بینا شوم