Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
رستم کسی بود که برآید به خوی خویشدر وقت احتیاج بگیرد گلوی خویش
Ghazal 5084از رشته جان تاب برد موی میانشاز رفتن دل آب خورد سرو روانش
Ghazal 5087در دل اثر از تیغ کند زخم زبان بیشصد پیرهن ازتن بود آزردن جان بیش
Ghazal 5090سخن تانگردد چو موی میانشمحال است آید برون ازدهانش
Ghazal 5092اگر چشم کافر فتد برلقایشنیاید به لب غیر نام خدایش
Ghazal 5094شده است از شوق تیغ جان ستانشوبال خضر، عمر جاودانش
Ghazal 5097هرکه بیند به چشم بیمارشمی شود درزمان پرستارش
Ghazal 5105از کفر توان رستن ای یار به آمیزشسجاده تواند شد زنار به آمیزش
Ghazal 5108از قناعت می رود بیرون ز سر سودای حرصره ندارد در دل خرسند استسقای حرص
Ghazal 5117زلف تو نرم شانه شد از گوشمال خطهر مویی ازتو شد شب عید از هلال خط
Ghazal 5123سوز دل برداشت آخر پرده از کارم چو شمعاز گریبان سر برون آورد زنارم چو شمع
Ghazal 5127گرچه صاحب نظرانند تماشایی شمعبهر پروانه بود انجمن آرایی شمع
Ghazal 5128هرکه گردید ز عبرت به تماشا قانعبه کف پوچ شد از گوهر دریا قانع
Ghazal 5141شعله ور گردد ز شور عشق آواز چراغاز پرپروانه باشد پرده ساز چراغ
Ghazal 5142هر سرایی را که باشد از دل روشن چراغمیجهد شبهای تار از دیده روزن چراغ
Ghazal 5144جان چرا عاشق ازان گل پیرهن دارد دریغ؟کس چرا آب روان را از چمن دارد دریغ
Ghazal 5155صد گره در دل ز بحر تلخرو دارد صدفگریه ها از آب گوهر درگلو دارد صدف
Ghazal 5159نیست چون صاحبدلی تا گویم از اسرار حرفمی زنم از بیکسی با صورت دیوار حرف
Ghazal 5161کجا روشن شود چشم زلیخا بر تن یوسف؟که عصمت سر زد از یک جیب با پیراهن یوسف
Ghazal 5162ز خط سبز شود بیش لعل دلبر صافهنوز از پر طوطی نگشته شکر صاف
Ghazal 5176نیست آب صافی خاطر روان در جوی خلقمی چکد زهر نفاق از گوشه ابروی خلق
Ghazal 5180مشرق سینه چاک است در خانه عشقچشم بیدار بود روزن کاشانه عشق
Ghazal 5184دل شکسته بود گوهر یگانه عشقبود ز چهره زرین زر خزانه عشق
Ghazal 5187نتوان به پای سعی رسیدن به طور عشقخوابیده تر ز زلف بود راه دور عشق
Ghazal 5194در زلف تو آویخت دل از قید علایقسررشته پیوند بود تاب موافق
Ghazal 5199کیست آرد پشت گردون ستمگر را به خاکمی زند این کهنه کشتی گیر یکسر را به خاک
Ghazal 5200می شود خرج زمین چون میوه خام افتد به خاکوای بر آن کس که اینجا ناتمام افتد به خاک
Ghazal 5202بیشتر شد حسرتم از خط آن محبوب خشکمی شود افزون غبار خاطر از مکتوب خشک
Ghazal 5204نیست نم در جوی من چون گردن مینای خشکیک کف خاک است برسرمغزم از سودای خشک
Ghazal 5207قیمت خاک ندارد به نمکزار نمکشور محشر نفروشد به لب یار نمک