Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ز باران جمع گردد خاطر آشفته مستان رارگ ابری کند شیرازه این جمع پریشان را
Ghazal 411فروغ مهر باشد دیده اخترشماران راصفای ماه باشد جبهه شب زنده داران را
Ghazal 416محابا نیست از برق حوادث خوشه چینان رانمی گیرد گریبان شحنه کوته آستینان را
Ghazal 418گزیری از علایق نیست زیر چرخ یک تن رارهایی نیست زین خار شل آیین هیچ دامن را
Ghazal 424نگه دار از لب پیمانه آن لبهای میگون راکه با خون شسته است ای خونی شرم و حیا خون را؟
Ghazal 426ز بس اندیشه لیلی به هم پیچید مجنون رابه فکر گردباد افتاد هر کس دید مجنون را
Ghazal 428طلایی شد چمن ساقی بگردان جام زرین رابکش بر روی اوراق خزان دست نگارین را
Ghazal 431به هر تردامنی منمای آن آیینه رو رامبادا زنگ خجلت سبز سازد حرف بدگو را
Ghazal 434سمندر کرد اشک گرم من مرغان آبی راز گوهر چون صدف پر ساخت گردون حبابی را
Ghazal 442به عصیان مگذران زنهار ایام جوانی رامکن صرف زمین شور، آب زندگانی را
Ghazal 447غنیمت دان درین وحشت سرا خلوت گزینی راکه از پوشیدن چشم است عینک دوربینی را
Ghazal 450خرابی باعث تعمیر باشد بینوایی راکه کوری کاسه دریوزه می گردد گدایی را
Ghazal 452به دل های پر از خون حرف آن زلف دو تا بگشاسر این نافه را پیش غزالان ختا بگشا
Ghazal 455نباشد چون تن آسانان ز خورد و خواب عیش ماز اشک و آه می گردد به آب و تاب عیش ما
Ghazal 456فلک پرواز سازد آه را درد گران ماپر سیمرغ بخشد تیر را زور کمان ما
Ghazal 476من و مصری که شکرخیز بود خاک آنجاکوزه شهد شود حنظل افلاک آنجا
Ghazal 481همه کس طالب آن سرو روان است اینجاآب حیوان ز نفس سوختگان است اینجا
Ghazal 483خام ماندم ز می کهنه کشیدم تا دستنشود هیچ مرید از قدم پیر جدا!
Ghazal 494طالعی کو، که کشم مست در آغوش ترا؟بوسه تاراج کنم زان لب می نوش ترا
Ghazal 497گر نبینیم به خلوت رخ چون ماه تراکسی از ما نگرفته است سر راه ترا
Ghazal 505ما که در خم ننمودیم فلاطون خود راصاف سازیم درین صومعه ها چون خود را؟
Ghazal 509شانه گر باز کند زلف گرهگیرش رانی به ناخن شکند پنجه تدبیرش را
Ghazal 513وحشتی داده ز اوضاع جهان دست مراکه به زنجیر دو زلفش نتوان بست مرا
Ghazal 516نفس سوخته روشنگر جان است مراچون شرر، زندگی از سوختگان است مرا
Ghazal 518دل پریخانه آن روی چو ماه است مرایوسفی در بن هر موی به چاه است مرا
Ghazal 526آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مراکه تسلی به دو عالم نتوان کرد مرا
Ghazal 552صلح در پرده بود یار به جنگ آمده رامده از دست، گریبان به چنگ آمده را
Ghazal 578رسیدگی ز مطالب گذشتن است اینجابه مدعا نرسیدن، رسیدن است اینجا
Ghazal 694بادام تلخ نیست سزاوار قند رادر کار غیر چند کنی نوشخند را؟
Ghazal 697افسردگی است چاره دل دردمند راخاکسترست بستر راحت سپند را