Ghazal 6189

چه آسان است با بی برگی احرام سفر بستنکه هم مرکب بود هم توشه، دامن بر کمر بستن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6192

خطر دارد به محفل از کمند وحدت افتادنبه گرداب بلا از حلقه جمعیت افتادن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6193

به جان دشوار ازان باشد گرانی از جهان بردنکه گرد راه می باید به رسم ارمغان بردن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6201

به حسن خلق دلها را مسخر می توان کردنبه این عنبر دو عالم را معطر می توان کردن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6214

مروت نیست می در پرده، ای رعنا رسانیدنبه یاران خون خوراندن، باده را تنها رسانیدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6215

چه عاجز مانده ای، دامان همت بر کمر می زنبرون از پرده افلاک چون آه سحر می زن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6217

ز روی آتشین شمع اگر شد انجمن روشنشبستان جهان گردید ازان سیمین بدن روشن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6220

قدم بر چشم من نه قلزم خون را تماشا کنبیا در سینه من بر مجنون را تماشا کن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6223

خدایا قطره ام را شورش دریا کرامت کندل خون گشته و مژگان خونپالا کرامت کن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6229

به خاموشی بدل شد نغمه های دلفریب منبه چشم سرمه دار آمد نوای عندلیب من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6235

نشان از بی وجودی نیست در روی زمین از منز گمنامی چه خونها در جگر دارد نگین از من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6236

به هم پیوسته از بس در حریم سینه داغ منتماشایی ندارد رنگ از گلگشت باغ من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6251

شنیدم دختر رز را ز محفل کرده ای بیرونبه جان خود بگو جانا که از دل کرده ای بیرون؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6252

نیم غمگین که مرگ آرد مرا از زندگی بیرونازین داغم که می آرد ز شغل بندگی بیرون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6260

چند دندان تأمل به جگر افشردن؟چون صدف اشک فرو خوردن و گوهر کردن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6263

نیست مقدور علاج غم دنیا کردنگره از جبهه به ناخن نتوان وا کردن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6264

باده با حوصله ما چه تواند کردن؟تندی سیل به دریا چه تواند کردن؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6265

آه با دیده اختر چه تواند کردن؟دود با روزن مجمر چه تواند کردن؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6272

بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟پای خوابیده چه در خواب تواند دیدن؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6276

نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدنیا ازین زمزمه دلگیر توان گردیدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6287

گو مکن سایه کسی بر سر دیوانه منپرده چشم غزال است سیه خانه من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6298

راز عشق از دل غمناک نیاید بیروندانه سوخته از خاک نیاید بیرون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6304

به شکر این که نه ای، ای صراحی از دورانبه پای خم برسان سجده ای ز مخموران

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6316

گشوده است در فیض رخنه دیواربه باغبان چه ضرورست دردسر دادن؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6317

خوش است مشق قناعت ز بوریا کردنبه خواب، مخمل بی درد را رها کردن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6318

ز دور تا بتوان سیر گلستان کردنبه شاخ گل ز ادب نیست آشیان کردن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6322

مرا که دست به خواب است وقت گل چیدنچه دل گشایدم از گرد باغ گردیدن؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6326

مباش درصدد بی شمار خندیدنکه صبح باخت نفس از دوبار خندیدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6343

ز باده توبه در ایام نوبهار مکنبه اختیار، پشیمانی اختیار مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6347

به تن علاقه ندارد روان ساده منبرنده است چو تیغ آب ایستاده من

Saib TabriziGhazal1 min