چو بهر زینت آن گل‌چهره در آیینه می‌بیندز مژگان صد خدنگ آیینه را در سینه می‌بیند

نشاطی یافت دل تا درد عشقت یافت در سینهچو درویشی که در ویرانه گنجینه می‌بیند

اسیر عشق را از موی ژولیده‌ست ذوق دلاگر صوفی صفا در خرقه پشمینه می‌بیند

غمت هردم به داغ تازه زان می‌کند شادمکه در من حفظ حق صحبت دیرینه می‌بیند

چه باشد گر شود دل با غمت خرسند در عالمدرین ویرانه جز نقد غمت گنجینه می‌بیند

از آن روزی که جمعی زاهدان را دید در مسجددلم خواب پریشان هر شب آدینه می‌بیند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فضولی پاک کن از کینه اغیار لوح دلکه ذوق از مهر مه‌رویان دل بی‌کینه می‌بیند

Bəzək vaxtı baxarsa güzgüyə gül üzlü ol canan,Görər kirpiklərindən güzgünün köksündə yüz peykan.

Könül şad oldu görcək sinədə var eşqinin dərdi,Xəzinə tapsa bir viranədə dərviş, olar xəndan.

Qəmin bir tazə dağ ilə məni yad eyləyir hər dəm,Odur çıxmaz yadımdan verdiyin söz, etdiyin peyman.

Qəmindən şad olur könlüm ki, onda tapmamışdır yer,Qəmindən başqa bir xəznə o gündən kim, olub viran.

Görüncə gözlərim kim, cəm olub məsciddə zahidlər,Yuxu görməz, görər lakin pərişan bir yuxu hər an.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Rəqibə bəsləmə kin, ey Füzuli, olma qafil kim,Ürəkdə kin olarsa, mehrdən məhrum olar insan.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love