زبان مرغ می داند مگر گلکه دارد گوش بر فریاد بلبل

مگر جانی ندارد گل که داردبآه بلبلان چندین تحمل

ز عاشق می فزاید قدر معشوقنه از بسیاری جاه و تجمل

نگار من مکن بی التفاتیمزن بر عاشقان تیغ تغافل

اگر خواهی که بگشاید دل مابر افشان زلف یا بگشای کاکل

بشرط صبر بر غم می توان یافتگل مقصد ز گلزار توکل

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. توکل را فضولی کار فرمامکن کاری به تدبیر و تأمل

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love