ز فلک می گذرد آه و فغانم بی تواین چه عمر است که من می گذرانم بی تو

هر دم از هجر تو حالی دگرم پیش آیدمه من با تو چه گویم که چه سانم بی تو

کرد با من همه کس روز وداع تو وداعکه گمان داشت که من زنده بمانم بی تو

بهره نیست بجز سوز چو شمعم ز حیاتبالله از زندگی خویش بجانم بی تو

تا بگفتن نرسد سوز دلم را نقصانشدت محنت و غم بست زبانم بی تو

بامیدی که مگر از تو بیابد اثریمی دود هر طرفی اشک روانم بی تو

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نه فضولیست همین واقف رسوایی منهمه دانند که رسوای جهانم بی تو

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets